De verwerking van de lastenverlichting van ƒ 75,-
In de raadsvergadering van 28 februari waren een aantal fracties zeer verbolgen over de keuze van het college om de lastenverlichting van ƒ 75,- te verrekenen met de onroerende zaak belasting (OZB) in plaats van het rioolrecht. De boze fracties hadden gelijk dat er tijdens de algemene beschouwingen in november 1999 afgesproken was om de 75,- korting af te trekken van het vaste rioolrecht van ƒ 200,-. Maar enkele maanden later heeft de gemeenteraad de verordeningen van alle gemeentelijke belastingen besproken en goedgekeurd. In die verordeningen stond precies datgene dat het college nu voorstelde. Kortom men had kunnen en moeten weten hoe de verwerking van de lastenverlichting zou gaan. Maar men was in de veronderstelling dat het anders zou gaan. Men was kwaad dat het college de afspraken bij de algemene beschouwingen toch niet geheel heeft gevolgd. De discussie liep fout doordat de rationele argumenten voor de praktijk het niet konden winnen van de emotionele argumenten van het principe! De reden dat wij als college achteraf toch gekozen hebben voor de lastenverlichting via de ozb, omdat als we dat niet zouden doen er mensen zouden zijn die of helemaal geen lastenverlichting zouden krijgen of gedeeltelijk. Wij kozen voor zoveel mogelijk Harenaars een lastenverlichting! Voor 2001 heeft het college aan de raad toegezegd de lastenverlichting te verwerken in het rioolrecht.
In mijn column van deze week ga ik uitgebreid in op de ontwikkeling van de gemeentelijke lastendruk in Haren.
Raad van Kerken
De Raad van Kerken is met de inzamelpunten aan de Beatrixlaan en in Glimmen verreweg de grootste inzamelaar van oud-papier in Haren. De gemeente heeft een subsidieregeling voor oud-papierinzamelaars waarin een opbrengst van 5 cent per kilo wordt gegarandeerd. Sinds eind vorig jaar is de papierprijs boven de 5 cent. Dat betekent dat de gemeente geen subsidie hoeft uit te betalen. Al enige tijd bepleit de Raad van Kerken een hogere garantieprijs. Wij hebben als gemeente afspraken gemaakt met de regio over de verwerking van het papier en de subsidieregeling. Het lopende contract met de papierverwerker Alt is afgelopen, maar de onderhandeling met de regio heeft nog geen nieuw contract opgeleverd. Als dat rond is willen wij de subsidieregeling herzien. Een verhoging van de garantieprijs voor 'grote' inzamelaars is voor mij dan zeer bespreekbaar.
Met het college op pad
In het kader van de toekomst van Scharlakenhof wil het college diverse mogelijkheden onderzoeken. Daarvoor zullen zowel de werkgroep (ambtenaren belast met de toekomst van Scharlakenhof) als het college zich laten informeren over de plussen en minnen van diverse bestaande complexen. Niet alleen uit stukken, maar ook door ter plekke te kijken. Dat is leuk en boeiend!
Het Algemeen Dagblad op bezoek
Blij verrast was ik door het telefoontje van het Algemeen Dagblad. Men wilde een interview over de aanpak van Haren op het gebied van 'interactief besturen' of zoals wij het graag noemen: meespraak.
Ik heb uitgebreid verteld over de aanpak bij het Uitloopgebied en de zorgboerderij, de inrichting van de groenvoorziening Mikkelhorst, de klankbordgroep Rijksstraatweg en de aanpak Centrum/Kerstraat/Kromme Elleboog. Op zaterdag 4 maart stond er een mooi artikel in het AD op pagina 5. Leuke bijkomstigheid was de getuigenis van één van de deelnemers van de werkgroep van het Uitloopgebied en de positieve reactie van prof. Elzinga, de voorzitter van de staatscommissie Dualisme. Op zaterdagmiddag kreeg ik naar aanleiding van het artikel in het AD een telefoontje van het ANP. Ook aan de journalist van het ANP heb ik aangegeven dat vormen van 'meespraak' leiden tot een betere benutting van de intelligentie- en kenniscapaciteit en creativiteit van de burgerij en het leidt in verreweg de meeste gevallen tot minder nazorg en meer draagvlak.
Sportgala
Het sportgala was een groot succes. 's Middags hebben ruim 250 kinderen genoten van de mogelijkheid om veel verschillende sporten te beoefenen. En 's avonds waren er mooie optredens van trampolinespringen, ballet en Tae Bo. Het officiële deel bestond uit de uitreiking van de sportwaarderingstrofee, de prijs voor de beste individuele sporter en de beste sportploeg. Ik mocht de prijs voor de beste ploeg uitreiken. Erg leuk om te doen. Een beetje een Oscar-gevoel! Tromgeroffel en dan de enveloppe openmaken. De knappe staat van dienst van het Karateteam werd terecht beloond. Wat ik jammer vond was dat er weinig steun van de clubgenoten van de genomineerden aanwezig waren. Op de één of de andere manier moeten de sportgalaprijzen nog begeerlijker worden!
