Week 7 en 8 (11 t/m 24 februari 2013)

Ik heb een prachtig eerbetoon gezien aan Adele Bloemendaal. Het woonakkoord is minder goed dan de makers willen doen geloven. De PvdA was even Diederik Samsom, maar dat gaat snel veranderen. Terecht dat Jelle Brand Corstius en andere moraalridders in de zaak Sjoerd van Keulen een beetje meer tegengas krijgen. En ik heb weer een paar mooie boeken gekocht.

Adèle Bloemendaal

In januari 2013 werd comédienne, Adèle Bloemendaal, 80 jaar. Van optreden is geen sprake meer. Na haar hersenbloeding is dat niet meer mogelijk. Dinsdag 12 februari was ze wel aanwezig bij de voorstelling Adèle van Sanne Wallis de Vries en Paul de Groot. Op zaterdag 16 februari heb ik samen met mijn vrouw het prachtige eerbetoon gezien in de Kleine Komedie in Amsterdam. Toen ik vorig jaar las over de voorstelling heb ik onmiddellijk kaarten gekocht. Ik ben een fan van Adèle als cabaretière. Het eerste soloprogramma Adèle heb ik nooit in het theater gezien, maar In Korte Broek ter compensatie twee keer. De derde keer lukte niet, omdat die vlak voor aanvang werd afgelast. Het geroemde programma In Korte Broek met de prachtige voice-over stem van Cor Galis (de stem van de VPRO) vertelde het levensverhaal van Adèle Bloemendaal. Samen met Stanley Burleson heeft ze nog Casablanca gemaakt. Maar daarna was het voorbij. Het programma samen met Jenny Arean was klaar, maar heeft nooit het theater gehaald. Adèle trok zich terug toen het succes haar overviel. Ze hield niet van het toeren. In dit verband spreekt haar volgende uitspraak boekdelen: ‘Het is toch een vreselijk idee om onderweg naar Winschoten te sterven’. Pas vele jaren na In Korte Broek is er een DVD uitgebracht onder de titel ‘Van de Gekken’ met o.a. de registratie van het unieke soloprogramma. Daar moeten we het voorlopig maar weer mee doen. Het programma zat boordevol mooie nummers, maar ik herinner me nog zo goed de vertolking van Goodbye Saigon van Billy Joel. Na de pauze kwam Adele op in een stoere outfit en een groot geweer. Verrassend en prachtig. De keuze van nummers van Sanne Wallis de Vries, Paul Groot en Martin van Dijk als vaste begeleider van Adèle was uitstekend. Misschien miste er één nummer: Jaloezie.

Boeken

Heb zin om ‘De nieuwsfabriek’ van Rob Wijnberg en ‘De slimme organisatie’ van Menno Lanting te lezen. Voor de zomervakantie liggen er al drie romans klaar: ‘EUS’ van Ozcan Akyol, ‘De kaart en het gebied’ van Michel Houellebecq en ‘Het menselijk lichaam’ van Paolo Giordano.

Het woonakkoord

Ik dacht dat we in een parlementaire democratie leefde, maar dat bleek niet zo te zijn. De regering bereidt voorstellen voor en probeert daar vervolgens een meerderheid voor te krijgen in de Tweede Kamer en de Eerste Kamer. Dat betekent discussiëren in het Parlement en meerderheden zoeken. Maar nee hoor, zo gaat het niet als het belangrijk wordt. Dan wordt een deel van het Parlement even aan de kant geschoven. Regeringspartijen VVD en PvdA kunnen met hun meerderheid plannen door de Tweede Kamer krijgen, maar die meerderheid is er niet in de Eerste Kamer. Minister van Wonen, Stef Blok, durfde het niet aan om te knokken voor z’n plannen in de Eerste Kamer. Hij ging eerste dealen met het CDA om de meerderheid in de Eerste Kamer te krijgen. Toen dat niet lukte koos Blok voor de combinatie D66, Christen Unie en SGP. Alexander Pechtold (D66) en Arie Slob (Christen Unie) voelden al snel de adrenaline door de aderen stromen en waren snel bereid om te praten. Ze herbeleefden hun overwinningsroes van het Lente-akkoord. En ja hoor, ze waren er snel uit met Kees van der Staay van de SGP. Die hadden ze getalsmatig nodig. Maar moeten we hier blij van worden? Ik vind het wel leuk dat VVD en PvdA samen niet alle wetgeving er door kunnen drukken, omdat ze de meerderheid missen in de Eerste Kamer. Ze zijn eigenlijk een minderheidsregering die met wisselende meerderheden plannen moet realiseren. Maar dat moet wel via de Koninklijke weg in de beide Kamers. Zodat iedere politieke partij invloed kan uitoefenen op het democratische proces. Dan nog even over de inhoud: hoe kunnen VVD, PvdA, D66, Christen Unie en SGP in vredesnaam denken dat nu alle actoren op de woonmarkt voor lange tijd weten waar ze aan toe zijn. Zeldzame naïviteit! Hun compromis is immers geen oplossing voor de woningmarkt, maar meer voor de staatsfinanciën. Hoofdbestanddeel van het plan is 1,7 miljard (de gewenste 2 miljard van Blok is net niet gehaald) bezuiniging op de sector middels de heffing op de woningcorporaties.

PvdA en de nieuwe waarden

In de laatste verkiezingscampagne voor de Tweede Kamer was Diederik Samsom de PvdA. Dat heeft geleid tot enorme zetelwinst. De PvdA heeft een nieuw manifest uitgebracht met de waarden: bestaanszekerheid, goed werk, verheffing en binding. Het is de uitkomst van het project van Waarde onder leiding van Monika Sie. Dit zal leiden tot heel veel PvdA geluiden. En het zal zich onmiddellijk vertalen in dalende zetelaantallen in de peilingen. Fijn voor vooral D66 en de SP. Groen Links zal voorlopig nog niet weten te profiteren. De PvdA wordt krachtig als ze een eenduidig geluid laten horen, maar als de verdeeldheid in de achterban weer de ruimte krijgt dan zullen ze het merken in de peilingen. Het manifest nodigt niet uit om onmiddellijk te lezen, maar ik zal proberen me er toe te zetten. En pas daarna zal ik inhoudelijk een reactie geven.

Theo Maassen

Mooi bericht deze week in DWDD: Theo Maassen doet de oudejaarsconference.

Sjoerd van Keulen

Sjoerd van Keulen was in 2006 voorzitter van de Raad van Bestuur van SNS Reaal. Onder zijn verantwoordelijkheid heeft SNS Reaal zichzelf een positie veroverd op de vastgoedmarkt door Property Finance te kopen van de ABN AMRO. In 2006 en 2007 was dat helemaal niet zo’n rare aankoop. De aankoop werd pas problematisch na de kredietcrisis van 2008. In 2009 is Van Keulen vertrokken bij SNS Reaal. Als je de jaarverslagen bekijkt van 2009 en 2010 dan zie je dat SNS Reaal diverse acties heeft ondernomen om de ellende op de vastgoedmarkt in te dammen. Het is opmerkelijk dat Sjoerd van Keulen in de media de kop van jut is. Onze moraalridder, Jelle Brand Corstius, heeft z’n bekendheid als programmamaker flink uitgebuit om van Keulen aan de schandpaal te zetten. Met als gevolg dat de man heeft moeten vluchten uit Nederland. Wat mij het meeste stoort in deze kwestie is de ongelooflijke luiheid van de Nederlandse journaille. Ze zouden voordat ze allemaal ophitsende stukjes in de krant afdrukken een beetje meer onderzoek moeten doen. Lees een keer een paar jaarrekeningen van SNS Reaal en probeer een beeld te krijgen van wat er is gebeurd. Een beetje onderzoek naar hoe dingen werkelijk in elkaar zitten gebeurt niet. Eerst de moraliteit en het zoeken naar zondebokken en pas veel later reflectie en research. Maar ja, dan is het te laat! Het verhaal van Peter Verhaar bij Pauw en Witteman over de bonussen van Van Keulen is waarschijnlijk voor dovemansoren. In 2006 heeft Van Keulen een contante bonus gehad. Vanaf 2007 een aandelenbonus die 6 jaar moest worden vastgehouden en een verplichting om zelf aandelen te kopen. De bonus van 2006 had nog 5 jaar na toekenning kunnen worden teruggevorderd en de overige bonus in aandelen is niets meer waard! Ik hoop dat de journalistiek iets gaat leren van de nieuwe online krant van Rob Wijnberg. Ik hoop dat die er snel komt. Een online krant die niet jaagt op nieuwtjes, maar gemaakt wordt door mensen die geïnteresseerd zijn hoe dingen in elkaar zitten.

Geklets over een derde partij in het kabinet

De problemen van het kabinet Rutte/Asscher met een minderheid in de Eerste Kamer doet weer het geluid aanzwellen dat VVD en PvdA een derde partij in het kabinet hadden moeten opnemen. Vooral D66 wordt dan genoemd. Slap geklets. Met D66 erbij is er nog steeds geen meerderheid in de Eerste Kamer. Met het CDA of de SP is dat wel het geval, maar dat was ongeloofwaardig. Het kabinet Rutte/Asscher is gewoon een minderheidskabinet en dat maakt politiek leuk. Met wisselende meerderheden moeten ministers excelleren. We zullen zien wie dat goed kan. Edith Schippers kan het. Stef Blok kan het niet, maar vindt een oplossing in de achterkamertjes!

Asscher en zijn immigrantencontract

Ik sta wat ambivalent tegenover Lodewijk Asscher. Hij is een moderne, doortastende bestuurder, maar aan de andere kant een moralistische prediker. Wat bezielt de man om te komen met een restant van Rita Verdonk: het immigrantencontract. Verdonk noemde het een ‘loyaliteitsverklaring’. Prima om nieuwkomers in Nederland goed voor te bereiden op de waarden van de Nederlandse samenleving. Maar moet dat in een contract? Een contract zonder rechtskracht, maar wel met een negatieve connotatie en veel opgeblazen flinkheid.

De ageviewer

Wat een flauwekul zo’n ageviewer! Een apparaat in een winkel waar een jongere getoetst kan worden op leeftijd. Je gaat er voor staan en dan weet de caissière of je wel of niet oud genoeg bent voor sterke drank. Je ziet het al voor je. Een vijftienjarige wil sterke drank kopen en wordt voor de ageviewer geweigerd. Vervolgens komt de achttienjarige vriend in de winkel en wordt geaccepteerd door de ageviewer. Buiten proosten ze op de ageviewer en het leven!

Schaliegas versus zon

De Verenigde Staten van Amerika gaat volop voor schaliegas. Een mooie kans om onder het juk van de oliestaten uit het Midden-Oosten uit te komen. De doelstelling van zelfvoorziening komt dichtbij. Het goedkope schaliegas in de VS is voor bedrijven in Europa die erg afhankelijk zijn van de energiekosten een groot concurrentieprobleem. Nu kunnen we in Europa ook weer meegaan met het goedkope schaliegas, maar we kunnen ook de concurrentie aangaan met de VS door massief te investeren in duurzame energiebronnen. En als we dat in Europa op grote schaal doen dan wordt duurzame energie opeens goedkoop. Laten we ons niet verleiden door goedkoop schaliegas, maar laten we zon, wind en biomassa goedkoop maken door massaproductie!

Holland Finance House

Vorige week werd het Holland Finance House in de slipstream van de aanval op Sjoerd van Keulen naar de uitgang verwezen. Is dat eigenlijk wel zo verstandig. Wij zijn toch een polderland? Dan is het toch niet zo gek dat alle actoren van de financiële wereld elkaar zo nu en dan treffen en spreken over het systeem waarin ze opereren?

Michiel Verbeek, 24 februari 2013

Terug naar top