De week werd prachtig afgesloten met een gouden medaille voor Sven Kramer op de Olympische Spelen. Kramer moest als eerste van de favorieten rijden. Hij zette een mooie tijd neer van 6.14.6 minuten. Net onder het Olympische record (6.14.66) van Jochem Uytdehaage. Na Sven kwam de Zuid-Koreaan Seung-Hoon Lee met een eindtijd van 6:16.95 en een rechtstreekse overwinning op Bob de Jong. Slechts 2.30 minuut achter Sven. Dus toch nog even billenknijpen voor de volgende ritten. Gelukkig waren de openingsronden van alle concurrenten zodanig dat je snel door had dat de concurrentie niet tegen Sven op konden. De Rus Ivan Skobrev greep met 6:18.05 toch enigszins verrassend brons.
**Verjaardag en trouwdag
** Op 9 februari alweer 1 jaar getrouwd. Dat hebben we niet uitbundig gevierd. We hebben wel bescheiden de verjaardag van mijn vrouw gevierd op dezelfde dag.
Landelijke Jeugddag
Op 10 februari was ik met twee collega’s op de Vijfde Landelijke Jeugddag in Rotterdam. Biblionet ID had een stand. Er waren zo’n 60 bezoekers voor deze dag met erg veel lezingen. Daardoor was er niet veel aandacht voor de stand. Iedereen was op de koffie-, thee- en lunchpauze na voortdurend in de grote zaal voor lezingen. De keynote spreker was Paul Frissen, hoogleraar Bestuurskunde. Frissen hield zijn gehoor voor dat de overheid erg ver gaat in het betuttelen van burgers op het gebied van opvoeden en opgroeien. Hij hekelde de uitgebreide vragenlijsten die nieuwbakken ouders krijgen op het consultatiebureau. De overheid overtreedt de wet met de vragen naar etnische achtergronden. Als je antwoorden negatief invult kun je een bezoek krijgen van een interventieteam. Zijn voorbeelden ondersteunden zijn stelling dat hulpverleners steeds vaker in de positie komen van opsporing. Goede bedoelingen in combinatie van macht leidt tot de ‘beleidsgevangenis’ volgens Frissen. De hoogleraar sprak vervolgens over de ‘veiligheidsutopie’. Mensen willen voor zichzelf maximale vrijheid, maar voor de buurman scherpe voorschriften. De gedachte van ‘nooit meer Savanne’ leidt tot steeds meer klemmende protocollen en de houding van overal voor indekken. We moeten leren leven met risico’s! Dagvoorzitter en hoogleraar Jo Hermans waarschuwde voor het doorslaan van problematiseren. Op basis van onderzoek blijkt dat 1 op de 7 jongeren een indicatie heeft voor iets speciaals. In de keten van problemen. Problematiseren levert problematische jongeren op. Met 85% van de jongeren is dus niet zoveel aan de hand. Maar ja, een ander cijfer van Hermans zet toch weer aan tot denken: 1 op de 11 jongeren zit vanaf 18 jaar in de Wajong. Dat is de arbeidsongeschiktheidswet voor jongeren. Dat is toch wel erg veel! Het Tweede Kamerlid Tifik Dibi van Groen Links was gevraagd als co-referent op Frissen te reageren. Dat deed hij niet, maar hij had wel een aardig punt. Hij wilde in de jeugdzorg een soort huisarts-systeem. Net als bij de discussie over het Bureau Jeugdzorg gaat Dibi op zoek naar 1 voordeur! Dibi is lid van de Tweede Kamercommissie die de Wet op de Jeugdzorg op effectiviteit gaat toetsen. Ben benieuwd waar de Tweede Kamerleden mee komen!
**Jongeren aan het woord
** Op de Nationale Jeugddag was er tijd ingeruimd om van gedachten te wisselen met jongeren. Ik heb gesproken met jongeren van Digg’out uit Almere en van de campus Wyldemerk uit Friesland. De jongeren van Digg’out hebben hele goede ervaringen met peer-educators oftewel jongeren die jongeren helpen. De Campus in Friesland vangt jongeren op die helemaal vastlopen in het reguliere onderwijs en waar niemand meer weet waar ze met ze naar toe moeten. Wyldemerk krijgt als pilot ondersteuning van het ministerie van Jeugd en Gezin. Ik vroeg de jongeren of zij zelf gebruik zouden maken van het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG). Dat konden ze zich nauwelijks voorstellen. Zouden ze gebruik maken van een digitale variant van het CJG? Ze dachten van niet. Als ze problemen hebben dan praten ze liever met andere jongeren. Op dat moment denk je even waarom zouden we nog een digitaal CJG maken voor jongeren? Dat gevoel is weer snel over als je bedenkt dat dit een hele speciale groep is en dat er erg veel jongeren zijn die graag anoniem op internet op zoek gaan naar antwoorden op hun vragen. De jongeren zagen wel heil in een soort forum waar je digitaal ervaringen, vragen en antwoorden kunt uitwisselen.
**Voorbeeld van gekte
** Jo Hermans vertelde een verhaal op de Landelijke Jeugddag waar je toch even de kriebels van krijgt. Een meisje op een hele goede school doet even niet meer dan nodig is om over te gaan. Het is een school waar verwacht wordt dat leerlingen het uiterste uit zichzelf willen halen. Excelleren is normaal op deze school. In die zin is het gedrag van het meisje niet standaard op deze school. De school raakt bezorgd over de inzet van het meisje. Men verwacht excellente prestaties en hoge resultaten. Daarom wordt er contact opgenomen met de ouders. De school vindt het gedrag niet normaal en schakelt Bureau Jeugdzorg in. De wereld op z’n kop! Gelukkig had Hermans ook nog een paar leukere voorbeelden. Zoals ‘big brothers/big sisters’. Een zeer succesvol interventiemethode waarbij ervaringsdeskundigen jongeren met problemen helpen! Dit soort constructies zullen er in het CJG georganiseerd moeten worden!
Michiel Verbeek
14 februari 2010
