Week 45 werd vooral bepaald door de inbraak in mijn auto op donderdag 8 november. Na een bezoek bij de gemeente Wunseradiel reed ik naar de parkeergarage aan de Westerhaven. Omdat ik ’s avonds een vergadering had bij Humanitas heb ik de auto daar geparkeerd.
Om 16.30 uur kwam ik aan en had genoeg tijd om nog even naar de Media Markt te gaan. Rond 17.40 uur wilde ik mijn aankopen in de auto leggen en mijn tas pakken voor de vergadering. Met mijn afstandbediening klikte ik de auto open. Vreemd, hij ging niet direct open. Even schoot door mijn hoofd: ‘zou ik de auto niet op slot hebben gezet?’ Met de afstandsbediening klikte ik op ‘sluiten’ en direct weer op ‘openen’. Deed de achterbak open, legde het plastic zakje met aankopen in de auto en zag dat er twee tassen misten. Ik dacht andermaal dat ik de auto niet op slot had gedaan. Ik zag geen braak aan de achterkant van de auto. Na een aantal vloeken heb ik de politie gebeld. Ze konden niets voor me doen, anders dan een afspraak maken om aangifte te komen doen op het bureau. We hebben een afspraak gemaakt voor maandag. De politieagente aan de andere kant van de lijn gaf nog wel als tip mee om na te gaan of er cameraopnames zijn. Ik ging direct naar het hokje bij de ingang. Ik begon mijn verhaal, maar werd onderbroken door de mededeling dat er een mevrouw is geweest die melding heeft gemaakt van een kapotte ruit in een grijze auto. Dus toch braak! Omdat ik nog naar de vergadering moest vroeg ik de medewerker van Q-park waar ik het beste de auto kon parkeren. Bij hem om de hoek was zijn antwoord. Helaas waren er geen opnamen. Ik zag op het scherm zo’n 9 kleine schermen, maar niet een op auto’s gericht. Er staan alleen camera’s op de betaalautomaat en op in- en uitgangen. Niet op parkeerplaatsen. Was nieuw voor mij. Ik ging terug naar de auto en zag dat het kleine ruitje aan de passagierszijde kapot was. De dief heeft wellicht gezien dat ik iets in de achterbak had liggen. Het koffertje met een beamer heeft de dief laten liggen. Ik heb de auto vervolgens in de buurt van het hokje gezet. En heb toen opnieuw de politie gebeld om door te geven dat er toch sprake is van braak. Aanvankelijk wilde de medewerker een politieagent oproepen om te laten kijken naar de auto. Dat werd direct ingetrokken toen ik vertelde dat ik de auto had verplaatst. Dan kan er geen sporenonderzoek meer plaatsvinden volgens de politieagente aan de andere kant van de lijn. Vond ik gek, omdat ik alleen aan de stuurkant ben geweest.
Carglas
Ik kon niet veel meer doen en ging de stad in op nog even snel iets te eten en dan naar de vergadering. Kwam toen twee collega’s tegen die uiteraard direct mijn verhaal moesten aanhoren. Zij hadden belangrijke tips. Hun vragen leverde bij mij het besef op dat ik een Beijenkorf creditcard in mijn tas had. Direct ter plekke geblokkeerd. Mijn collega had het juiste telefoonnummer bij de hand. Ik was van plan de volgende ochtend naar mijn garage te gaan om het kapotte ruitje te laten maken. Mijn collega’s deden de suggestie om nu direct Carglas te bellen. Heb ik gedaan. Ik kon met hun afspreken dat ik om 21.30 uur direct na mijn vergadering naar hun werkplaats kon komen. Heb ik gedaan en binnen een uur had ik een nieuwe ruit. Fantastisch! Ondanks alle ellende kun je daar vrolijk van worden.
Tilburg
Volgende dag zonder tassen op weg naar Tilburg. Met een dunne tas en een nieuw bloc voor aantekeningen begon ik het overleg. Na het overleg ging ik naar een hotel in Breda. De volgende dag had ik het najaarscongres van D66 in Breda. Die avond kreeg ik een telefoontje van mijn vrouw met de mededeling dat mijn tassen gevonden zijn. Een medewerker van de IB-groep in Groningen moest onderweg tussen Haren en Eelde plassen. Bedacht zich niet en maakte gebruik van ‘de bosjes’. Daar zag hij in een greppel twee tassen staan. Mijn twee tassen. De dief was blijkbaar alleen geïnteresseerd in snel te verkopen spullen. De laptop was weg, drie boekenbonnen en de usb stick van mijn Dane Elec pen. De usb stick heeft een sensor en een klem die je aan een blocnoot kunt klemmen. Als je vervolgens schrijft met de bijbehorende pen dan worden je aantekeningen digitaal vastgelegd op de usb stick. Als je wilt kun je de handgeschreven aantekeningen omzetten in een Word bestand. De dief kende het systeem blijkbaar niet, want hij/zij heeft de pen in de tas gelaten. Ook de dongel voor mobiel internetten is achtergebleven. Het is fantastisch om al mijn aantekeningen en dossiers weer terug te hebben. Maandag breng ik een grote bos bloemen naar de eerlijke vinder!
8 november 2009
