Week 34, van 22 t/m 29 augustus 2010

De week van de Actie voor Pakistan, het einde van de televisiezender Het Gesprek, het overlijden van Conny Mus en die andere Conny (Stuart), het overlijden van Anton Geesink en van Ton van Duinhoven en het gedoe rondom de kabinetsformatie. 20 miljoen mensen getroffen door het water op een oppervlakte van meer dan 6x Nederland. Het is niet voorstelbaar. Een rivier van 1 kilometer breed wordt plotseling 30 kilometer breed. Miljoenen mensen zijn dakloos, maar ook dorploos. Een nieuw rampwoord! Het aantal doden valt nu nog mee, maar hoe lang blijft dat? Als grootschalige hulp uitblijft dan vallen er doden na de ramp! Mies Bouwman riep ons donderdag 26 augustus op om geld te geven met de gedachte ‘al redden we er maar 1’. We moeten helpen! Het worden er gelukkig meer!

Het gedoe in het CDA

Maxime Verhagen zal toch wel een beetje verrast zijn over de commotie in z’n partij over de samenwerking met de PVV. Veel oud-gedienden treden om de beurt op in de media om iedere keer hetzelfde verhaal te komen vertellen. De argumenten tegen samenwerking met de PVV zijn goed verwoord door een aantal hoogleraren. Daarna is het een herhaling van zetten. Logisch dat de waarnemend voorzitter van het CDA, Henk Bleeker, woensdag 25 augustus in de media verkondigde dat leden zich alleen nog in de discussie zouden moeten mengen als ze iets nieuws te melden hebben. De oud-gedeputeerde uit Groningen doet het trouwens wel leuk. Het lijkt erop dat hij geen communicatieadviseur heeft. Hij geeft gewoon antwoorden op vragen en lijkt te reageren zoals hij op dat moment vindt dat hij moet reageren. Een week geleden beweerde Bleeker nog dat de grondrechten die zo belangrijk zijn voor het CDA een prominente plek zouden krijgen in de akkoorden. Dat kan hij wel schudden. De onderhandelaars zullen alleen in de akkoorden opnemen waar ze het samen over eens zijn. Tot die woensdag waren de linkse politici stil, heel stil. En dat was heel verstandig. Maar helaas ze hielden het niet langer. Roemer ging naar de pers, Halsema ging twitteren en Cohen liet zich voor het 8 uur journaal interviewen. Jammer, ze moeten het CDA lekker laten klooien. Zo’n intern conflict heeft inhoudelijk misschien niet zoveel om et lijf, maar het zet verhoudingen onder de druk, die tot een explosief mengsel kunnen leiden. De linkse broeders kunnen beter op die ontploffing hopen dan de illusie hebben dat ze zelf het rumoer kunnen versterken. De brief van Ruud Lubbers als oud-informateur doet toch vreemd aan. Maar misschien draagt het bij aan de scheurtjes in het huidige proces. Vrijdag 27 augustus komt informateur Ivo Opstelten met de mededeling dat ze nog twee weken extra nodig hebben. Het CDA gedoe kan ook met twee weken worden verlengd. Wie moet er nu nog met wat komen? Binnen de VVD blijft het rustig. Alleen oud-Kamervoorzitter Weisglas mag weer even intens genieten van de media-aandacht. Ik hoop dat Rutte, Verhagen en Wilders de extra twee weken niet nodig hebben. Wat zou het prettig zijn om verlost te worden van ‘de schoten voor de boeg’ en te praten over een concept regeerakkoord.

Aanpak van de problemen

Informateur Ivo Opstelten is altijd blij met de karakterisering als ‘macher’. Iemand die knopen kan doorhakken. Iemand die de mouwen opstroopt en aan de slag gaat. Pragmatisch en energiek. De vraag is of dat de competenties zijn die je nodig hebt als informateur. Tijdens de verkiezingsstrijd waren er een aantal zeer gepolariseerde onderwerpen. Als je partijen bij elkaar wilt brengen door over die punten te gaan spreken dan is de kans groot dat je missie niet slaagt. De truc is een stapje omhoog te gaan. Na te gaan welke problemen achter de oplossingen zitten tijdens de verkiezingen en vandaar uit zuiver proberen te redeneren van analyse naar oplossingen. Die aanpak werd met succes gehanteerd door de maker van het vorige kabinet: Herman Wijffels.

Ton van Duinhoven

Vrijdagavond deed ik iets over 7 de televisie aan en zag daar Ton van Duinhoven in een filmportret over zijn laatste jaren. Door zijn gezondheid aan het bed gekluisterd. Hij kon er wel uit, maar wilde niet in een rolstoel door het leven gaan. Om vallen te voorkomen zou dat moeten. De eigenzinnige acteur en televisiemaker bekend om zijn typetjes verbleef 24 uue per dag op en rondom zijn bed. We moeten het doen met mooie herinneringen. Bijvoorbeeld aan Hadimassa met Koot en Bie. En wat waren zijn reclamespotjes van de koekjes van Jamin prachtig! Kijk nog maar even.

Conny Mus

Conny Mus, de robuuste, flinke oorlogscorrespondent van RTL en Revu (60 jaar) had nog maar kortgeleden aangegeven het een beetje rustiger aan te gaan doen. En nu is hij dood. Een hartaanval! Ik kijk tegenwoordig vaker naar de overlijdensadvertentie. Daar zag ik deze week de naam van Jelle Visser. Hij woont vlak bij mij in de buurt. Ik meen hem kortgeleden nog gezien te hebben op de fiets. Hij was werkzaam bij het kabinet van de Commissaris van de Koningin in Groningen. Ook hij was net 60.

Win/Win

Ik wil naar de film Win/Win. Een Nederlandse film over het leven van een aandelenhandelaar tegen de achtergrond van de kredietcrisis. Helaas draait de film niet meer in Groningen. Er is nog geen DVD uit en ik wist aan het begin van de week nog niet of er wel of niet een DVD van de film op de markt komt. Hoe kom je daar achter? Ik heb Jaap van Heusden, de regisseur van de film, gemaild. Ik kreeg de volgende dag al een mail terug met de mededeling dat de film eind september vertoond wordt op het filmfestival in Utrecht. Er komt een speciale vertoning in Rotterdam. Gekoppeld aan een lezing van prof. Ewald Engelen. En er komt een DVD. Ontzettend leuk dat de regisseur zo snel reageerde en uitgebreid informatie verschafte. Rotterdam wordt lastig. Utrecht is een mogelijkheid en de DVD ga ik bestellen.

Schoonzus

Zaterdag 28 augustus heb ik de verjaardag gevierd van mijn lieve schoonzus uit Wierden.

Terug naar top