Week 33 was een stuk mooier geweest als Pieter van Hoogenband zijn derde gouden plak had gewonnen op de 100m op de Olympische Spelen. Maar helaas. Terecht is Van den Hoogenband van alle kanten geroemd voor zijn inzet, zijn betekenis voor het Nederlandse zwemmen en de totale Nederlandse sport en zijn voorbeeldige gedrag!
Pieter van den Hoogenband
Ik zat donderdag 14 augustus om 6.45 uur voor de buis. De enige keer tijdens de Olympische Spelen dat ik mijn slaap bruut heb onderbroken. Vrijwel iedereen in Nederland koesterde een klein spatje hoop. Van den Hoogenband moest een tijd zwemmen die ruim onder zijn eigen persoonlijke record zou liggen. De tijden van Bernard en Sullivan lagen al enige tijd veel scherper dan de tijden van Van den Hoogenband. Met het idee ‘de wonderen zijn de wereld nog niet uit’ duimde heel Nederland voor Pieter. Mijn treurnis om 5.00 uur heb ik via de sms met mijn neef in ’s Gravenzande gedeeld, die dezelfde droefenis voelde.
Michel Phelps
De grote man van deze Olympische Spelen is ongetwijfeld Michael Phelps. Op zaterdag 16 augustus heeft hij de 7 gouden plakken te pakken en heeft hij de prestaties van Mark Spits geëvenaard. De laatste was wel een hele nipte, zie de foto. Wat mij nog niet duidelijk is waarom Phelps de ene wedstrijd met het uitgebreide pak zwemt en de andere zonder. Ontzettend jammer is het dat Pieter van den Hoogenband niet heeft gestreden met Phelps op de 200m vrij. In de planning pasten de twee onderdelen niet goed samen. Van den Hoogenband koos weloverwogen voor de 100m vrij (het koningsnummer) en Phelps heeft ook gekozen. Phelps heeft immers de 100m vrij laten schieten. Eigenlijk gek van deze veelvraat. Van den Hoogenband is geklopt op de 100m vrij door Bernard en Sullivan vanwege de start en de keerpunten. Op de 200m is het effect van de start minder en had ik graag de confrontatie met Phelps willen zien. Want zoals Van den Hoogenband het zelf graag zegt: ‘de oude vos kan nog steeds heel hard zwemmen’.
Wijnand Duyvendak
In Den Haag werd de vakantiesfeer onderbroken door het Tweede Kamerlid Wijnand Duyvendak. Om zijn boek over zijn verleden een beetje onder de aandacht te krijgen van de media heeft hij de media uitgenodigd voor de boekpresentatie vergezeld van de bekentenis dat hij ooit heeft ingebroken bij het ministerie van Economische Zaken. Vanaf dat moment begon de ellende voor Duyvendak. De bloedwolven van de PVV schreeuwden als eersten om het aftreden van Duyvendak. Leek mij zwaar overdreven. Maar toen zag ik Duyvendak zelf bij Novo zichzelf verdedigen en daar werd ik niet vrolijk van. Hij heeft in een interview met het Parool rondom zijn beëdiging als Kamerlid glashard gelogen over deze inbraak. Hij is er toen expliciet naar gevraagd, en heeft het ontkend. Behalve inbreken bedient Duyvendak zich van liegen als het om belangrijke zaken gaat. Dat is de reden waarom hij moet opstappen. De rol van Femke Halsema is ook niet verheffend. Aan de ene kant is ze heel kritisch op de dingen die Duyvendak heeft gedaan en aan de andere kant vind ze zijn vertrek een groot verlies. Zij sprak over de integere Duyvendak. Hoezo integer, als je over belangrijke zaken uit je verleden glashard liegt!
Georgië
Tussen het genieten van de Olympische Spelen wordt het nieuws uit de wereld bepaald door het conflict tussen Georgië en Zuid-Ossetië. Uit de eerste berichten heb ik niet kunnen opmaken wat er nu precies aan de hand was en waarom er oorlog moest worden gevoerd. Op een gegeven moment gaan diverse wereldleiders zich met het conflict bemoeien en borrelt het beeld op van kinderen die cowboytje spelen. Wat is hier in vredesnaam gaande? Een beetje research leidt tot het volgende beeld: in 1991 is Georgië onafhankelijk geworden. De leiding koos voor 1 nationale taal. In Zuid-Ossetië vond men dat niet leuk en wilde autonomie, omdat ze hechten aan hun eigen taal en cultuut. Er ontstaan rellen en 100.000 mensen uit Zuid-Ossetië verdwijnen naar Noord-Ossetië (onderdeel van de Russische Republiek). In 1992 wordt er een bestand gesloten met de opstandige provincie. In 2006 wordt de onafhankelijkheid van Zuid-Ossetië uitgeroepen. Geen land in de wereld erkend de nieuw staat. In het gebied van slechts 3.900 km2 wonen slechts 99.000 inwoners. Slechts 15% van de Zuid-Ossetiërs woont in Zuid-Ossentië. En dat clubje vormt 2/3 deel van de bevolking in Zuid-Ossetië. De huidige president van Georgië, Michail Saakasjvili, baalt van het opstandige Zuid-Ossetië en heeft geprobeerd om op 8 augustus van dit jaar orde op zaken stellen. Met de verwachting van Westerse steun heeft Saakasjvili gedacht wel even het grote Rusland te kunnen provoceren. Rusland ondersteunt de opstandige militairen uit Zuid-Ossetië. Saakasjvili sleept het Westen in dit conflict, omdat Georgië steun krijgt van de Amerikanen en omdat Georgië op de nominatie staat voor aansluiting bij de Europese gemeenschap. Met dit soort cowboys kunnen we blij zijn! George Busch, Condaliza Rice, Francois Sarkozy, Angela Merkel mogen proberen om te voorkomen dat een stelletje cowboys niet hun zin krijgen! Laten we hopen dat het gaat lukken, want grote wereldconflicten beginnen vaak onbenullig.
Sport en school
In deze zomer heb je het zwaar als je niet van sport houdt, maar is het voor de liefhebber smullen geblazen. Vlak voor mijn heerlijke vakantie in Zuid-Frankrijk heb ik uitgebreid bijgepraat met twee bijzondere oud-tennispupillen van mij: Tjerk Bogstra en Martijn Magendans. Tjerk heeft uitgebreid vertelt over zijn werk als captain van het Daviscupteam, z’n afscheid en de leuke dingen die hij nu doet. Martijn werkt, leeft en tennist in Dubai. Via allerlei onderwerpen kwamen we bij onze grote wens dat er in Nederland een veel grotere aandacht komt voor sport en wel gecombineerd met school. Er zijn ontwikkelingen in het kader van de Brede school om de leeractiviteiten te combineren met andere dingen, zoals sport. Maar al die ontwikkelingen zijn nog steeds te beperkt. Wij filosofeerde uitgebreid over een toekomstbeeld van schoolcomplexen met uitgebreide sportfaciliteiten, over scholen waar je van 8.30 uur tot 13.00 uur lessen volgt en vanaf 14.00 uur in schoolverband hele andere dingen gaat doen. Sporten, of muziek maken of drama of schilderen of nog iets anders. Scholen zouden kunnen samenwerken met sportverenigingen. Gemeenten zouden kunnen bijdragen van dit soort ontwikkelingen in het kader van jeugdbeleid. De grote vraag is hoe krijg je nu beweging in dit soort ontwikkelingen? Aan de ene kant proberen om vooraanstaande mensen weten te vinden om een idee, een concept te ondersteunen. De andere manier is via de politiek. Onze wensdroom moeten we de komende tijd proberen handen en voeten te geven.
Biblionet ID
In mijn eerste werkweek na de vakantie ben ik vooral bezig geweest met de voorbereiding van de oprichting van de nieuwe stichting. Per 1 september 2008 gaan we echt van start in de nieuwe organisatiestructuur. We zijn natuurlijk wel al een tijdje bezig, maar we hebben te maken gekregen met een aantal personele mutaties. We gaan met een club van 11 personen van start, waarvan 4 nieuw. Met de nieuwe stichting willen we een logische partner zijn van gemeenten en bibliotheken in Nederland die een digitaal informatieloket willen hebben. Dat kan op het gebied van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning of het Centrum voor Jeugd en Gezin, maar ook cultuurloketten, wijkloketten, seniorenloketten, dorpsloketten enz. Bibliotheken houden zich steeds meer bezig met digitale informatievoorziening. Bibliotheken met gemeentebesturen, die iets verwachten op het gebied van digitale informatievoorziening, kunnen ondersteund worden door Biblionet ID (www.biblionetid.nl).
