Ik heb een heerlijke vakantie op Kreta gehad. Ook daar heel precies de ontwikkelingen tussen Griekenland en Europa gevolgd. Leerzame gesprekken gevoerd met mantelzorgers.
Vakantie
De website is drie weken op reces geweest. Van die drie weken ben ik 2 weken met mijn vrouw op Kreta geweest. Heerlijk 14 dagen buiten leven, veel lezen en een persoonlijke bijdrage leveren aan de economie van Griekenland. We hebben uitgebreid genoten van zee, zon en strand en hebben een paar leuke tochtjes gemaakt naar Chania, de Lassithihoogvlakte, het meer van Kournas, Irapetra, Mirtos, Rethymnon, Agios Nicolaos en het mooie Chrissi eiland. Wij zaten aan de noordkant in Malia. Het grote verschil van de noordkant van Kreta en de zuidkant is de wind. Met als gevolg aan de noordkant een fijne zee met veel golfslag en aan de zuidkant prachtig helder rustig zwembad water. Als het echt warm is, is dat windje wel erg lekker. Ik kies voor noord!
--afbeelding verwijderd--
De gemeente is volgens de Wmo (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) verplicht om mantelzorgers te waarderen. Tot 1 januari 2015 lag die taak bij het Rijk. Die gaf iedere bekende mantelzorger jaarlijks een bedrag van €200. Sommigen vonden dat belachelijk, anderen konden het bedrag goed gebruiken. De gemeente is vanaf 1 januari 2015 verantwoordelijk. Wij hebben een jaarlijks budget van €45.000 voor de waardering van mantelzorgers. In samenspraak met mantelzorgers willen wij het budget besteden. Wij denken daarbij aan de 4 V’s: eerst moeten we mantelzorgers vinden. Als we ze hebben gevonden zoeken we naar mogelijkheden om de last van mantelzorgers te verlichten. Bijvoorbeeld door bepaalde taken bij anderen te beleggen. De derde V is de V van versterken. Kunnen we iets doen om de mantelzorger zelf sterker te maken om de vaak zware taak te kunnen dragen. En de vierde V is de V van verbinden. Hoe kunnen we op een slimme manier formele zorg koppelen aan informele zorg? Welzijnsstichting Torion heeft contact met veel mantelzorgers. Zij hebben een vragenlijst rondgestuurd en ze hebben mantelzorgers gevraagd voor een gesprek met de wethouder. Afgelopen week heb ik 16 mantelzorgers gesproken in twee sessies. Dat was heel plezierig en zeer leerzaam. Heel veel verschillende situaties kwamen aan bod. Zorg voor een moeder of vader, zorg voor een partner, zorg voor een goede vriend en zorg voor een kind. De leeftijd van de mantelzorgers varieerde van begin 60 tot 92 jaar. Een aantal mantelzorgers waren inmiddels overbelast. De 24/7 zorg verdrukt soms ruimte voor je eigen leven. Velen deden gelukkig de zorg samen met anderen. Vooral de professionele thuiszorg is zeer belangrijk. De grote kunst is voldoende energie te verzamelen om de vaak loodzware taak aan te kunnen. De mantelzorgers zelf vonden het prettig een keer zo met elkaar te praten. Onderling konden ze elkaar ervaringen en tips meegeven. De getuigenissen van dankbaarheid waren mooi om te horen. Na de twee sessies konden we een lijstje opmaken van punten waar deze mantelzorgers mee gebaat zijn: 1. Een vraagbaak. Iemand die goed gekend is en waar je altijd met je vraag naar toe kan. 2. Spiegel voorhouden. Het is van belang dat je op tijd iemand in je buurt hebt die je de spiegel kan voorhouden. Om te voorkomen dat je zelf aan het hulp bieden onder door gaat. 3. Noodfonds. Een budget dat door ondersteuners in de praktijk ingezet kan worden als er snel iets geregeld moet worden. 4. Lotgenotencontact. Het is prettig met enige regelmaat lotgenoten te treffen. Ervaringen uitwisselen. 5. Zorg voor een empathische bejegening. Als mensen vol zitten van hun zware taak kunnen ze er erg slecht tegen als ze bijvoorbeeld door een loketmedewerker kil, afstandelijk en belerend worden bejegent. 6. Kleinschalige zelfstandig wooneenheden. Er is behoefte aan kleinschalige opvang van mensen die met een beetje ondersteuning zelfstandig kunnen wonen. 7. Iets leuks doen als blijk van waardering, bijvoorbeeld een barbecue. Suggestie werd gedaan in de tuin van de burgemeester of de wethouder. 8. Iets als een ‘formulierenbrigade’ ter ondersteuning van het invullen van de vele papieren. 9. Meer huishoudelijke hulp. Een beetje meer huishoudelijke hulp helpt mantelzorgers om iets meer andere dingen te doen. Dit punt kwam ik deze week ook tegen in een interview met professor Joris Slaets in de NRC. Hij was lang geriater in het UMCG (Universitair Medisch Centrum Groningen), maar is nu directeur van het kennisinstituut Vitaliteit en Veroudering in het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum). Slaets hield een warm pleidooi voor leefplezier en welbevinden en accepteren dat een heleboel dingen minder gaan als je ouder wordt. ‘ Mantelzorg is essentieel voor het leefplezier. Dat moet in alle plannen terugkomen, en dat zie je nu inderdaad gebeuren. Maar ik zie daar ook een groot gevaar. De mantelzorger moet zo min mogelijk echte zorgtaken uitvoeren, en vooral voor het plezier van de oudere zorgen. Je kunt je voorstellen wat het doet met je relatie als je een luier moet vervangen bij je moeder? Juist die persoonlijke relatie is het belangrijkste in de laatste jaren.’
Een mantelzorger moet heel veel regelen. Ook zo’n gesprek met een wethouder. Uiteraard bleven alle telefoons aan tijdens het gesprek. Tegen het einde van een van de gesprekken werd er gebeld. De katheter zat vol. Daar had de hulp van de mantelzorger nog geen ervaring mee. Dus snel naar huis.
--afbeelding verwijderd--
De hekken en de kampen bij Calais
Wat moeten al die vluchtelingen bij Calais toch wanhopig zijn als ze dagelijks zoveel risico’s nemen.
De verhalen over hoe goed het in Engeland is motiveert ze om alles op alles te zetten om in een vrachtauto naar Engeland te komen. In de internetkrant JOOP staat een pakkende fotoreportage van de kampen bij Calais van fotograaf Geronimo Matulessy. Engeland en Frankrijk proberen de migranten met nieuwe hekken en meer bewaking te ontmoedigen om de oversteek te proberen. Maar de migranten geven het nog niet op. Nu de kwestie Griekenland voorlopig bezworen is, kan de EU zich meer bezig gaan houden met de migrantenstroom. Ook hier zal het aankomen op solidariteit met elkaar!
Ode en The Optimist
Ik ga afscheid nemen van mijn maandelijkse dosis positivisme. In het eerste nummer schreef oprichter Jurriaan Kamp: ‘ Voorop staat de lach van Ode. Voluit en ongeremd. Met die spontaniteit kijken we naar de wereld om ons heen. Soms lijkt er nog maar weinig plaats voor optimisme. Er zijn vandaag veel lijnen naar doem en ellende te trekken. Ode wil een andere realiteit in zicht brengen. Een tijdschrift voor een reis naar de andere wereld van morgen.’ Enige tijd geleden is het blad omgedoopt naar De Optimist en nu naar The Optimist. Het blad heeft geëxperimenteerd met een Engelstalige versie. Dat heeft goed uitgepakt met als gevolg dat het blad voortaan alleen nog maar in het Engels verschijnt. Daarmee wordt de markt voor het blad enorm vergroot. Op zich een prima ontwikkeling, maar voor mij een reden om af te haken. Het kost mij teveel tijd om het blad in het Engels te lezen. Ik vind dat jammer, maar het is niet anders. Na 20 jaar neem ik afscheid. Ik kan komende jaren alle oude nummers nog een keer herlezen! Ik heb ze allemaal bewaard.
--afbeelding verwijderd--
Turkije en de Koerden
Er zijn veel lijnen naar doem en ellende te trekken schreef Jurriaan Kamp in 1995 in de eerste Ode (zie hiervoor). Dan kan nog steeds. Dood en verderf van IS in Syrië, Irak, Libië en Nigeria. In Oost-Oekraine, Zuid-Soedan, Eritrea, Afghanistan en Somalië is er ellende. Het is onrustig in de Zuid-Chinese zee. En nu gaan de Koerden en de Turken weer met elkaar op de vuist. In de NRC stond dit schema:
--afbeelding verwijderd--
Turkije vecht tegen IS, maar nog meer tegen de Koerden. En waarom? Waarom krijgen burgers geen autonomie? Olie? Die reden moet toch langzaam aan gaan afnemen als we minder olieafhankelijk worden.
Michiel Verbeek, 3 augustus 2015
