Veel Actieprogramma Lokaal Bestuur (APLB) deze week. Ik heb de week afgesloten met het raadsledencongres in Zwolle. Ik heb daar als consulent van het Actieprogramma Lokaal Bestuur een workshop verzorgd over de Programmabegroting. Ruim 50 vooral nieuwe raadsleden waren aanwezig in het restaurant in het stadhuis van Zwolle. Het was een levendige workshop voor leergierige raadsleden. De kernvraag was: wat heeft de Raad nodig om goed te kunnen sturen met de Programmabegroting?
Als de Programmabegroting heldere verifieerbare doelen beschrijft dat kan de Raad op dat niveau sturen. Zij die doelen niet helder dan zal de Raad ook willen sturen om de daadwerkelijke uitwerking in activiteiten. Ik ben de week begonnen op maandag met een bijeenkomst in Utrecht met collega consulenten en het secretariaat van het APLB. In de bijeenkomst worden ervaringen uitgewisseld, worden lopende programma’s geëvalueerd en wordt van gedachten gewisseld over een mogelijk vervolg van het Programma. Altijd leuke bijeenkomsten! Ook vrijdag stond in het teken van het Actieprogramma. Ik was op bezoek bij de Groninger griffiers. Daar was een presentatie van het adviesbureau BMC over bezuinigingen. Wat ik erg miste in het verhaal waren concrete tips en tools voor raadsleden. Misschien moeten we vanuit het Actieprogramma die aan vulling zien te ontwikkelen. Want raadsleden krijgen allemaal te maken met bezuinigingen. Het Rijk heeft ongeveer 20% op de Algemene Uitkering voor gemeenten gekort. En die Algemene Uitkering is vaak zo’n 60% van de totale inkomsten van een gemeente. Een fikse korting daarop hakt er dus flink in!
**Goldman Sachs
** De grootste zakenbank in Amerika, Goldman Sachs, kwam in het nieuws met goede kwartaalcijfers, maar ook met een fraudezaak aan de broek. Het is nauwelijks te bevatten hoe die financiële wereld werkt. Ik ben begonnen in het boek ‘De Ondergang’ van Lawrence McDonald. Hij was effectenhandelaar bij Lehman Brothers, de bank die in 2008 failliet ging en de kredietcrisis inluidde. Al in de eerste bladzijden word ik bevestigd in de stelling die ik op deze site in diverse berichten heb ingenomen: de schuld van de kredietcrisis ligt niet aan de bankiers, maar aan de politiek. De Amerikaanse politiek wilde dat arme mensen en minderheden veel meer mogelijkheden moesten krijgen om een eigen huis te kopen. Onder de administratie van Bill Clinton is de kapitale fout gemaakt om de Glass-Steagall Act van 1933 te versoepelen. De wet verbood commerciële banken om te fuseren met investeringsbanken. De versoepeling zette de sluizen open die tot de crisis in de huizenmarkt heeft geleid en vervolgens tot de kredietcrisis. Al vrij snel in het boek wordt de vraag gesteld waarom Lehman Brothers niet is gered voor het faillissement. Als dat het geval was geweest dan was er niet zo’n diepe kredietcrisis geweest. De overheid die later wel met miljarden over de brug kwam heeft Lehman Brothers niet willen helpen. Had de toenmalige minister van Financiën, Henry Paulson, als oud totman van Goldman Sachs nog een appeltje te schillen met Lehman Brothers?
De kredietcrisis heeft Goldman Sachs eigenlijk eenvoudig afgeschud. Ze hebben inmiddels alweer miljarden winst. Maar zouden ze zonder kleerscheuren door de fraude zaak komen?
**Onderzoek
** Via een van onze student/medewerkers gevraagd om mee te doen aan een onderzoek over leiderschapsstijlen. De student moest een vragenlijst afnemen voor de promovendus, Melvyn Hamstra. De promovendus wil aantonen dat een tweetal heersende theorieën over leiderschap veel met elkaar gemeen hebben. De ene theorie plaats leiderschapsstijlen tussen ‘prevention focus’ en ‘promotion focus’. De andere theorie plaats de stijlen tussen ‘transactioneel’ en transformationeel’. We zijn benieuwd wat er uit het onderzoek komt.
Humanitas en de verjaardag
Donderdag 22 april ben ik herbenoemd als penningmeester van Humanitas district Noord. Met veel plezier heb ik de herbenoeming aanvaard. Humanitas is een prachtige club! Na de vergadering nog even op verjaardagsvisite bij een goede vriend. Later die avond las ik de mail dat hij niets deed an z’n verjaardag. Het was erg gezellig met de zijn vrouw en drie dochters en aanhang. Ik heb hem het nieuw boek van Pieter Winsemius gegeven, waarin hij zijn kleinkinderen vertelt over een prachtige toekomst. Mijn goede vriend is nog geen opa, maar hij klaagt met z’n 49 al wel over het ouder worden en hij heeft de optimistisch inslag en de toekomstgerichtheid gemeen met Winsemius!
