Wat was 22 februari 2014 een heerlijke laatste schaatsdag. Sven Kramer kreeg z’n revanche op het verlies van de 10 km. en de bijna ontroostbare Koen Verweij kreeg revanche voor zijn verloren gouden plak op de 1500 meter. En Irene Wüst werd de beste Olympiër allertijden.
We hebben een fantastische Olympische Spelen gehad. Klachten gehoord over de organisatie of de accommodaties? Volgens mij niet. Het compacte Olympische complex was een succes. Ik hoop dat de Russen nog een beetje plezier gaan beleven aan de accommodaties. Een Olympische Spelen met 24 medailles is natuurlijk ook wel weelde voor een landje als Nederland. Wat heerlijk dat de beste schaatser van dit moment, Sven Kramer, op de slotdag van het schaatsen een geweldige compensatie kreeg voor zijn verloren gouden medaille op de 10 km. Ik vind het een geweldige sporter. Ik had met hem te doen toen hij er niet in slaagde om zijn ervaring van 4 jaar geleden op de 10 km. voor eens en voorgoed te compenseren. Jorrit Bergsma verstoorde zijn feestje. Dat deed hij wel in een fabelachtige race met 6 laatste rondjes onder de 30 seconden. Zo’n tijd had Sven nog nooit gereden. Alleen het goud op de 5000 meter zou voor Sven onvoldoende zijn geweest. De laatste dag maakte misschien niet alles goed, maar wel heel veel. Dat geldt ook voor Koen Verweij. Zijn nipte verlies op de 1500 meter hield hem af van het genieten van zilver. Op 3 duizendste verliezen is ook zuur. Daar weet Jan Smeekens alles van. Koen Verweij twijfelde al direct toen hij heel even 1 achter zijn naam zag staan op het scorebord. Jan Smeekens op de 500 meter was iets langer in de veronderstelling dat hij goud had.
Irene Wüst
De grootste schaatser van deze Olympische Spelen is zonder meer Irene Wüst. Twee gouden medailles en 3 zilveren. Zij is daarmee de beste Nederlandse Olympiër aller tijden. Alleen op de 500 meter deed ze niet mee, in alle overige onderdelen was ze goed voor goud of zilver. Een opening met goud en afsluiten met een gouden ploegenachtervolging. Volgens commentator Erben Wennemars kan ze nog probleemloos een volgende Olympische Spelen meedoen. Dan is ze 31. Moet ze dat doen? Vijf plakken lijken me niet meer mogelijk.
Erben Wennemars
Erben Wennemars heeft zijn commentaarpositie helemaal waar gemaakt. Zijn commentaar bij de herhaling van de mannen achtervolging was weergaloos. Van het niveau van Mart Smeets bij de etappe aan het eind van de avond.
Mooie momenten
Het begon al bij de 500 mannen. Een grandioze overwinning van Michel Mulder. Met dat mooie gebaar naar z’n trainer/coach Gerard van der Velde. Van Van der Velde ging het plaatje met ontbloot bovenlijf over de wereld na zijn verrassende overwinning op de 1000 meter. Bij Irene en Sven begon het keurig met goud. Daarna moesten ze genoegen nemen met zilver. Beide sloten af met een grootste overwinning met goud bij de ploegenachtervolging. Voor Irene waren de zilveren plakken waarschijnlijk minder beladen dan de zilveren plak van Sven op de 10 km. En we weten dat de emotie van het verliezen veel dieper insnijdt dan die van winnen! Vraag dat maar eens aan Koen Verweij. De zilveren plak van Jan Smeekens op de 500 meter zal iets makkelijker geaccepteerd kunnen worden. Jan ervoer minstens twee minuten hoe het was om goud te winnen. Bij Koen was het heel eventjes, maar de twijfel was er ook al!
De val van Stefan Groothuis die grandioos werd gerevancheerd met goud op de 1.000 meter. Zijn winst kreeg extra glans door zijn verhaal met diepe dalen.
Wat een fantastische plaatjes
