De discussie over de WAO nadert het moment van besluitvorming nu de SER een standpunt heeft ingenomen. Als je de WAO als een schande beschouwd en zo snel mogelijk het aantal WAO'ers wil terugdringen omdat het systeem te duur wordt, dan is dat eenvoudig te realiseren door labels te verhangen. Wat voorheen WAO was, wordt voor een groot deel WW of bijstand. Resultaat: minder WAO'ers en veel goedkoper! Als je als hoofddoel hebt mensen die om welke reden dan ook uit het arbeidsproces zijn geraakt een 'springplank' wilt bieden om terug te komen, dan zijn de oplossingen volstrekt anders.
Ziekte is geen momentopname, maar een proces. Om dat proces goed tegemoet te kunnen treden en ten goede te keren zijn tijd, geld en aandacht nodig. Het kan iedereen overkomen dat men lichamelijk en of geestelijk ziek wordt. Het is een vorm van beschaving dat het collectief dat erkent en een systeem heeft om te helpen. De kern voor een nieuwe WAO wet zal moeten liggen in een snelle op maat gesneden hulpverlening. Waarbij de zieke mens als individu benaderd worden.
Als het maatschappelijk doel gericht is op herstel, dan is het de moeite waard om na te denken over een persoonsgebonden budget voor herstel. Bijvoorbeeld na 6 weken ziekte komt het budget beschikbaar. Het individu kan dan in samenspraak met een arts een op maat gesneden traject volgen.
