Nu de gemeente Haren medewerking verleent aan het opvangen van vluchtelingen uit Eritrea in Onnen ga je meer lezen over het land en heb ik met meer aandacht het verhaal gelezen van Mareg Abreha Asgedom in de NRC van zaterdag 24 mei 2014. Hieronder het bericht:
‘Een mensensmokkelaar belooft je nog van alles terwijl hij je doodt’
Mareg Abreha Asgedom (19) draagt een cool wit hoedje en ziet er net zo hip uit als elke andere jongere. Sinds 6 maanden is hij in Nederland. Dit is zijn verhaal.
„Ik wilde niet op de dienstplicht wachten. Met drie vrienden ging ik ervandoor. We probeerden over de grens met Soedan te komen. Maar iedereen daar smokkelt. Je wordt opgepakt, vastgehouden, en dan proberen ze het thuisfront af te persen. Een Soedanees ontvoerde ons; een soldaat die eigenlijk de grens moest bewaken. Hij vroeg tienduizend euro. Gelukkig werden hij en zijn vrienden op een avond stomdronken zodat we konden ontsnappen.
„Ik ben naar Khartoum in Soedan gereisd. Daar woonde ik twee jaar, ik zocht werk om aan geld te komen. Ik wilde naar Nederland. Daar was mijn moeder, met wie ik sinds mijn zesde – toen zij vertrok – geen contact meer had.
„Na twee jaar had ik 800 dollar; daarmee kon ik door de Sahara. Zeventien dagen deden we over de tocht, met 38 man staande in een truck, en twee bewakers. Als je valt tijdens de reis heb je pech, ze rijden door of ze schieten je dood. Een mensensmokkelaar belooft je nog van alles terwijl hij je vermoordt.
„We kwamen aan in Tripoli, in een militaire haven. Ook daar smokkelt iedereen. Een keer kwamen er journalisten van CNN en BBC en militairen stelden ons ten toon alsof ze ons uit handen van smokkelbendes hadden bevrijd. Maar toen de journalisten weer weg waren, vroegen ze zelf geld.
„Natuurlijk hadden we van de grote scheepsramp bij Lampedusa gehoord, maar ons was een groot schip beloofd. Het bleek een kleine, wrakke boot. We voeren aan het eind van de zomer, ik denk augustus. Er waren meer dan 300 mensen aan boord. We kregen één flesje water, een halve liter, en vier stukken brood voor zes dagen.
„Het ging goed, ik kwam aan op Malta. Een Somaliër die op een toeristenboot werkte heeft me naar Italië gesmokkeld. Vanaf daar was het makkelijk; in een trein verberg je je op de wc. Of je stapt weer uit. Bovendien, het eerste uur controleren ze toch nooit.
„Ik ben blij dat ik nu hier ben, en een opleiding kan volgen. Maar ik ben ook blij dat ik niet van tevoren wist hoe lang het zou duren en hoe gevaarlijk het was. Soms kun je dingen beter niet van te voren weten.”
