De Werkgroep Verkeersveilig Haren heeft meer dan 3.000 handtekeningen ingezameld rond het verzet tegen de plannen van verkeersmenging op de Rijksstraatweg in de kom. Deze plannen zijn voorbereid door een projectgroep waarin een groot aantal belangengroepen zijn vertegenwoordigd en een aantal individuele burgers die zich voor het meedenken en mee-ontwikkelen van de plannen voor de Rijksstraatweg in de kom, de Kerkstraat en de Kromme Elleboog hebben opgegeven. De projectgroep stond onder leiding van Roel Lode als onafhankelijk projectleider.
**
VERKEERSMENGING
**
Zowel voor de werkgroep Verkeersveilig Haren als de projectgroep staat de veiligheid centraal. Beiden gaan ervan uit dat iedereen een fout kan maken in het verkeer. De projectgroep denkt dat als je fietsers, brommerrijders en automobilisten mengt dat niemand zich kan onttrekken aan de volle aandacht voor de andere verkeersdeelnemers. Met de menging van het verkeer is de kans vele mate groter dat het snelheidsregime van 30 km. ook daadwerkelijk wordt gehandhaafd. Bijkomend voordeel is dat de wegbreedte fors minder kan zijn dan nu. Dat betekent meer ruimte voor de voetgangers op de voetpaden. Het verblijfgebied wordt derhalve ruimer en daardoor aantrekkelijker. Het grote gevaar bij scheiding van verkeerstromen zit vooral op de punten waar de stromen elkaar snijden. Daar gebeuren de meeste ongelukken. Men is teveel gericht op de eigen verkeerstroom en heeft te weinig aandacht voor de andere stroom. Bij menging wordt verwacht dat er meer sociaal gedrag getoond zal worden. Men ontkomt er niet aan om meer op elkaar te letten. Indien iemand een fout maakt kan de ander sneller reageren vanwege de gedwongen oplettendheid op elkaar. Dat is de kern van het betoog van de voorstanders van menging. Bij scheiding is de aandacht voor elkaar minder en zal de reactiesnelheid bij een fout langer zijn! De kans is groot dat menig automobilist zich bij verkeerscheiding niet zal houden aan 30 km.
**
VERKEERSCHEIDING
**
De tegenstanders van de menging zijn met name bang voor de positie van kinderen en ouderen. Het idee dat er aldoor een auto je van achter opjaagt kan mensen erg onzeker maken. Of het idee dat een auto je als fietser nog net wil passeren voor de tegenligger boezemt angst in. Om maar helemaal te zwijgen van de gedachte dat je klem komt te zitten tussen twee bussen. Onder de ondertekenaars zitten volgens de voorlieden van de werkgroep een groot aantal buschauffeurs. Dat is niet onbegrijpelijk, omdat zij in het centrum van Haren rekening moeten houden met langzaam verkeer. Het kan zijn dat de bus een tijdje rustig moet rijden achter een fietser of een brommer. Maar de buschauffeur moet zich bedenken dat in de huidige situatie het stoplicht weleens voor een grotere vertraging kan zorgen. De werkgroep heeft een punt met het argument dat het vreemd is dat de verkeersveiligheid gediend wordt met brommers op de rijbaan in plaats van op het fietspad en tegelijkertijd met volledige menging.
Het staat buiten kijf dat fietsers zich het veiligst voelen in de situatie dat ze een behoorlijk wegdek moeten delen met alleen fietsers, maar dat is in het centrum onmogelijk te realiseren door de kruispunten met afslagen. Niemand zal bijvoorbeeld bepleiten om op de rest van de Rijksstraatweg het verkeer te mengen. In de kom is het een ander verhaal!
**
MEESPRAAK
**
Het gemeentebestuur was aanvankelijk enigszins verrast door de tegenstand op dit onderdeel van het plan, omdat er een mooi proces van meespraak had plaatsgevonden. Het voorbereidende proces is begonnen met een klankbordgroep. Uitwerking van de eerste ideeën is overgelaten aan een kleinere projectgroep. De projectgroep heeft het eindproduct weer voorgelegd aan de klankbordgroep. Ook in de klankbordgroep bleek het punt van de verkeersmenging zwaar te liggen. Ik vind het een goede zaak dat veel Harenaars zich bemoeien met de inrichting van de kom. Ik hoop dat de discussie de komende tijd een goede uitwisseling van argumenten, feiten en voorbeelden van elders zullen opleveren. Omdat er overeenstemming is over de doelen verwacht ik een inhoudelijke discussie met een verstandige keuze van de gemeenteraad.
**
DE KRACHT VAN MEESPRAAK
**
Leidt meespraak tot betere besluitvorming of leidt het alleen tot meer tijdsverlies? Deze vraag zal vast en zeker de kop opsteken in het kader van de discussie over de verkeersmenging, maar is in de laatste Harener Seizoenskrant ook al aan de orde gesteld door de hoofdredacteur, Hein Bloemink, aan de hand van de discussie over betaald parkeren. Hij vroeg zich af of meespraak niet leidt tot eenzelfde uitkomst als in het geval van een bestuurlijke ‘doordruk-methode’, maar dan met veel meer tijdsverlies. Indien je alleen geïnteresseerd bent in het eindproduct dan kan ik me voorstellen dat een bestuurder meespraak niet zelden als een last ervaart. Dan zie ik gemakshalve af van de kans op lange juridische procedures bij de ‘doordruk-methode’. Het heeft alles te maken met de opvatting over de houding in de politiek. Ik ben sterk gevormd door de welvaartstheorie uit de economische wetenschap. De collectieve welvaart stijgt bij een bepaald project indien de som van de individuele voordelen groter is dan de som van de individuele nadelen. Het uitgangspunt bij meespraak is dat nooit iedereen tevreden zal zijn over de uitkomst. In een goed proces zal aandacht zijn voor nadelen en benadeelden. Dat kan leiden tot compensatie voor de benadeelden. Indien het proces goed gevoerd wordt en dat betekent een zorgvuldige weging van argumenten en emoties en aandacht voor mogelijke compensatie van benadeelden zullen de tegenstanders zich makkelijker kunnen voegen in het eindproduct. De collectieve welvaart kan verder stijgen indien de benadeelden gecompenseerd worden en bij aanvaarding van een zorgvuldig proces. Voor mij geldt niet: het doel heiligt de middelen. Mijn inzet in de politiek is gericht op zo groot mogelijke welvaart en daarom ben ik groot voorstander van maximale participatie.
In de column van Bloemink word ik geciteerd door de ‘doordruk-methode’ te verbinden aan de verlichte despoot, die handelt volgens het principe ‘voor de mensen, maar zonder de mensen’. Ik word geïnspireerd in mijn politiek handelen door het uitgangspunt van ‘voor de mensen en met de mensen’. Democratie betekent voor mij niet zozeer de meerderheid beslist als wel besluitvorming door maximale betrokkenheid!
