Het debat naar aanleiding van de regeringsverklaring op donderdag 1 maart 2007 werd gedomineerd door drie onbeduidende zaken: de dubbele nationaliteit, het onderzoek naar Irak en de huwelijksambtenaren. Je staat soms versteld van politici en journalisten. Waarom wordt er zo’n ophef gemaakt over ambtenaren die twee mensen van hetzelfde geslacht moeten huwen. In de praktijk nooit een probleem, maar op de vierkante kilometer in Den Haag zomaar een issue. Trouwens niet alleen daar, ook in gemeenteraden is het afgelopen weken een wereld item geweest. Er zijn moties over ingediend. Politici die heel stoer voor camera’s of kranten beweerden dat ambtenaren verplicht moeten worden om mensen van hetzelfde geslacht te trouwen. Hou toch op met die flauwekul. Als een ambtenaar daar een probleem mee heeft dan wordt er toch gewoon een collega ingeschakeld. Laat iedereen in z’n waarde! Het zou pas een probleem worden als er geen ambtenaar beschikbaar zou zijn, maar daar is geen sprake van!
Dubbele nationaliteit
Ook het punt van de dubbele nationaliteit is zo’n opgeklopte toestand. Waarom mag iemand geen dubbele loyaliteit hebben? Sterker nog veel mensen hebben nog wel meerdere loyaliteiten. Aan je land, aan je familie, aan je bedrijf enz. Waar halen mensen het recht vandaan om iemand die in een ander land is geboren te verplichten om een diepgeworteld gevoel voor dat land op te geven? En waarom zou het argument van gemak een schande zijn. Voor een Turkse Nederlander is het makkelijk om het Turkse paspoort te hebben om regelmatig familie op te zoeken in Turkije. En deze argumenten gelden net zo goed voor bewindslieden. Als zich een probleem voordoet dan moeten we op dat moment dat probleem proberen op te lossen! Het is Geert Wilders weer gelukt om veel publiciteit naar zich toe te trekken. En laten we er vast rekening mee houden: om de zoveel tijd zal Wilders een klein probleem oppompen tot een ‘wij-zij’ item in zijn gevecht tegen de Islam.
Het onderzoek naar Irak
Met name Jan Marijnissen van de SP heeft het geprobeerd om het de PvdA moeilijk te maken met de vraag om een onderzoek naar Irak. Hij wist dat het onbegonnen werk was, maar het zou de campagne voor de Provinciale Staten goed helpen. Er zijn erg veel vooraanstaande politici (in binnen- en buitenland) de fout ingegaan door klakkeloos achter George Bush aan te lopen in zijn ‘war on terror’ door Irak aan te vallen zonder doordachte strategie over wat na de eerste winnende slag. Als je de informatie van toen tot je liet doordringen dan kon je ook kiezen voor een andere koers. Inmiddels is er veel meer informatie bekend en ziet de missie Irak er allerbelabberdst uit. Maar heeft het veel zin om een onderzoek te doen naar de keuze van toen. Onzinnig is dat natuurlijk niet. Het blijft interessant waarom zoveel politici voor de missie kozen. Beschikten die over andere informatie dan degenen die op basis van openbare informatie zeer doordacht kozen tegen een dergelijke invasie? Het CDA heeft geen zin om oude koeien uit de sloot te halen en de PvdA heeft dat geaccepteerd. Dus volgens verwachting is de poging van Marijnissen mislukt. Hoewel, voor de campagne voor Provinciale Staten heeft het hem geen windeieren gelegd. Dat zullen we 7 maart zien.
3 maart 2007
