Uit onderzoek van het blad Binnenlands Bestuur van 23 december 2006 blijkt dat er aardig wat ‘raamambtenaren’ rondlopen bij de overheid. Nou ja, rondlopen, meer stilzitten en niets doen! Waarom eigenlijk? Waarom gaan die overheden en die ambtenaren niet uit elkaar? Is voor beide partijen beter, tenminste als de werkgever dat op een fatsoenlijke manier doen.
Met de kantonrechtersformule kan dat. Werkgever en werknemer kunnen via deze formule uitrekenen hoeveel de werknemer aan geld meekrijgt bij het ontbinden van de overeenkomst. Simpel en met gevoel voor rechtvaardigheid. In de formule wordt rekening gehouden met de leeftijd van de werknemer, het aantal jaren dienstverband en de mate van verwijtbaarheid. Omdat de formule zo helder is, is het vaak helemaal niet nodig om advocaten in te schakelen en het voor te leggen aan de rechter. De formule kan ook gehanteerd worden bij een schikking. De regeling werpt op die manier z’n schaduw vooruit en beperkt kosten. Stel een werkgever wil medewerker X ontslaan. Medewerker X is 48 jaar en heeft 15 jaar voor het bedrijf gewerkt en verdient € 4.200 per maand. Hoe gaan werkgever en werknemer dan uit elkaar?
De schadeloosstelling in de formule wordt als volgt berekend: gewogen dienstjaren x maandsalaris x correctiefactor (mate van verwijtbaarheid).
Het gewogen aantal dienstjaren: 7 x 1 + 8 x 1,5 = 19 jaar
Maandsalaris: 4.200
Correctiefactor: we gaan uit van neutraal, dus 1. Als een werkgever de werknemer veel te verwijten heeft kan de factor onder de 1 uitkomen.
De werknemer krijgt als schadeloosstelling mee, om tijd te hebben om een overstap te maken naar ander werk, van: € 79.800. Is dat onredelijk voor iemand die 15 jaar voor deze werkgever heeft gewerkt? De werknemer in kwestie heeft ongeveer 1,5 jaar de tijd om een nieuwe baan te vinden met een vergelijkbaar inkomen.
