Diederik Samsom heeft een e-mail rondgestuurd aan zijn fractiegenoten waarin hij verkondigt dat de PvdA in een ‘deplorabele staat’ verkeert. Of hijzelf of een ander fractielid heeft de mail gelekt. Natuurlijk heeft Samsom gelijk, maar het is niet verstandig om het zo naar buiten te brengen.
Kiezers en potentiële kiezers houden niet van interne ruzie. In ‘De Wereld Draait Door’ gaf Samsom aan dat de PvdA veel meer moet vertellen over wat ze allemaal bereikt hebben in dit kabinet. Niet een erg sterk verhaal! Pikant aan de actie van Samsom is dat hij de tegenstander van Mariëtte Hamer was voor het fractievoorzitterschap. Een nipte meerderheid koos voor Hamer. Inmiddels is Hamer kop van jut geworden. Haar optreden in de Kamer is allesbehalve flitsend en charismatisch. Zij is niet instaat om de val in de peilingen te keren. Dat had iedere PvdA’er van te voren kunnen weten.
Succes
Wat zijn de factoren van succes in de politiek? De succesfactoren zijn:
1. De partijleider moet in de Tweede Kamer zitten.
2. De partijleider moet overal met overtuiging over mee kunnen praten.
3. De partijleider moet geestig en mediageniek zijn.
4. De partijleider moet ruimte hebben voor een scherp profiel.
De partijleider van de PvdA is Wouter Bos. Die zit vast in het kabinet. Hij kan de partij niet redden. Mariëtte Hamer kan niet over alles meepraten, is niet geestig, is niet mediageniek en heeft geen scherp profiel. Kortom: kansloos!
Om dezelfde redenen zal ook Agnes Kant mislukken. Op basis van de vier punten is Alexander Pechteld wel succesvol en gaat David Cameron in Engeland heel hoog scoren.
Samsom zet campagne voort
De PvdA heeft ervoor gekozen om Samsom meer ruimte te geven. Hij wordt ook naar voren geschoven om het AOW-standpunt uit te dragen. Zou dit een slim opzetje zijn van Mariette Hamer om Samsom zichzelf in de problemen te laten lopen? Op 21 oktober ging hij bij Pauw en Witteman in debat met Agnes Jongerius in debat. Zijn strategie was veel praten met passie en veel onderbreken van de ander, zodat alleen zijn verhaal onthouden zou worden. Hij houdt Jongerius voor dat de ingreep van een AOW op 67 nodig is om de verzorgingsstaat instand te houden. Vreemd dat hij dat nog niet wist toen het verkiezingsprogramma van de PvdA werd geschreven. De enige reden dat nu meer politieke partijen kiezen voor de AOW verhoging is een financiele. De PvdA is weer zo ongeloofwaardig als Samsom nu gepassioneerd gaat doen over de zware beroepen en probeert om de 67-maatregel te verkopen als een echte sociaal-democratische maatregel ten dienste van de verzorgingsstaat.
24 oktober 2009
