Op woensdag 26 september 2007 heb ik een berichtje geplaatst op de website van de PvdA naar aanleiding van de stemming in de PvdA fractie over het referendum. Ik heb mijn steun betuigd aan de fractie in het standpunt om het kabinet te volgen om geen referendum te organiseren over het EG-verdrag. Na het ‘nee’ op het vorige referendum is er veel veranderd aan het verdrag. Verder overleg is niet mogelijk. De vraag is dan: Wat valt er dan te kiezen? Wat moet er voor conclusie getrokken worden als er opnieuw een ‘nee’ uit zou rollen? Dan moet Nederland overwegen om uit de EG te gaan. En dat is toch niet de bedoeling? Wat een beetje jammer is dat in juni van dit jaar alle informatie aanwezig was die nu bekend is en dat de fractievoorzitter van de PvdA, Jacques Tichelaar, toen riep dat er een referendum moest komen. Nu roept diezelfde Tichelaar even vrolijk dat hij geen referendum wil. De hoon die hem ten deel valt is terecht, ondanks de juistheid van het fractiebesluit. Waarom kan Tichelaar niet toegeven dat hij het in juni fout zag? Want dat is het geval! Wat is de PvdA er toch goed in om voedsel te geven aan ‘draaikonterij’.
Ontslagrecht
Maar wat gebeurt er op donderdag 27 september. De PvdA lijkt te kiezen voor een kamikaze-politiek door met een kabinetcrisis te dreigen over het ontslagrecht. Te krankzinnig voor woorden! De PvdA zoekt naarstig naar mogelijkheden om de achterban gerust te stellen. De fractie is afgelopen dagen keihard aangepakt door de achterban die in meerderheid een referendum wil over het Europese verdrag. Het paniekvoetbal op het dossier ontslagrecht maakt de zaak alleen maar erger. Mariette Hamer roept bij Pauw en Witteman doodleuk dat het hier gaat om het fundament van de sociaal democratie. Je vraagt je in gemoede af of we het hebben over hetzelfde voorstel van minister Donner. En waarom horen we alleen Hamer en Diederik Samsom over dit onderwerp. Twee kamerleden die niet getuigen van veel economische kennis? In de huidige praktijk bevalt de zogenaamde ‘kantonrechtersformule’ prima. Op basis van die praktijk wil Donner de zaak iets versoepelen door de preventieve toets eraf te halen zodat de werkgever en de werknemer minder kosten hoeven te maken omdat ze niet persé naar de rechter hoeven. Donner wil de huidige praktijk in de wet opnemen. De enige echte verandering van het wetsvoorstel van Donner ten opzichte van de huidige praktijk is dat de maximale vergoeding wordt begrensd. Hamer overdrijft de ingreep van Donner enorm. Van beperking van rechtsbescherming is helemaal geen sprake. De werknemer die vindt dat hij of zij niet goed behandeld wordt kan altijd de rechter inschakelen. De nieuwe regeling van Donner zal in de praktijk waarschijnlijk alleen procedures versnellen. Dat is geen slecht effect. Wat ik zo erg vind in de opstelling van de PvdA is dat de woordvoerder, Mariette Hamer, niet inhoudelijk argumenteert, maar alleen maar machtswoorden de media ingooit. Ze is niet geïnteresseerd in de praktijk en problemen op de arbeidsmarkt. Dit onderwerp wordt gebruikt om de ‘vakbondslievende’ achterban te bedienen en aan het CDA en de media te tonen dat de PvdA heel flink is!
28 september 2007
