Muggenzifterij

Kunt u zich deze dialoog voorstellen? Heb je het al gelezen? Heb je het al gehoord? We worden belazerd door de wetenschappers van het IPCC. Je weet wel die club die aldoor roept dat het slecht gaat met het milieu. Ze zijn ontmaskerd. Ze hebben een kapitale fout gemaakt.

In hun rapport stond: Nederland is een voorbeeld van een land dat zeer gevoelig is voor zowel stijging van de zeespiegel als voor rivieroverstromingen doordat 55% ervan onder zeeniveau ligt, waar 60% van de bevolking woont en waar 65% van het bruto nationaal product wordt gemaakt. Daar klopt niets van. We liggen helemaal niet voor 55% onder zeeniveau. Zie je nu wel: we worden belazerd! Wat is er fout aan het bericht? Er had moeten staan: Nederland is voor 55% gevoelig voor overstromingen: 26% van Nederland ligt onder zeeniveau en 29% is gevoelig voor rivieroverstromingen. Is dat nu een fout waardoor het IPCC helemaal niet meer deugt? Welnee, maar waarom wordt er dan zo’n heisa van gemaakt? Omdat verslaggevers opeens denken het klimaatbeleid te begrijpen en politici hun kans grijpen om zich te profileren. Wat moet er nu gebeuren? Is het niet meer nodig dat we meer gebruik gaan maken van duurzame energiebronnen? Is het niet meer nodig om energiebesparing te stimuleren? Is het niet meer nodig om het gebruik van fossiele brandstoffen terug te dringen? Is de uitstoot van broeikasgas opeens geen enkele probleem meer? Wat willen die klimaatsceptici nu ze weten dat de wetenschappers van het IPCC niet onfeilbaar zijn? De zaak tot de bodem uitzoeken hoor je dan flinke politici uitroepen tegen iedere journalist. En onze minister van Milieu helpt er ook niet bij. Die denkt dat de zaak geholpen wordt door heel serieus erop in te gaan. Gelukkig kreeg van mijn neef van even in de twintig de tip om de documentaire ‘Aarde’ te bekijken. Een documentaire die aangeeft wat wij in de afgelopen jaren de natuur hebben aangedaan en wat wij allemaal voor nuttige dingen kunnen doen. Dat was wel nodig als tegenwicht van de muggezifterij van de klimaatsceptici.

Michiel Verbeek
5 februari 2010

Terug naar top