Zaterdag 13 juni 2015 hield het asielzoekerscentrum (AZC) in Onnen (Onnenstaete) een open dag. Zeker 500 belangstellenden hebben genoten van lekkere hapjes, ontmoeting met vluchtelingen uit voornamelijk Syrië en Eritrea, interessante lezingen en lekkere muziek.
--afbeelding verwijderd--
Veel Syriërs en Eritreërs
Op Onnenstaete zijn vooral veel vluchtelingen uit Syrië en Eritrea. Er zijn nu 362 bewoners, waarvan 241 al een verblijfsvergunning hebben. Van de ellende van Syrië horen we dagelijks op radio en televisie. Over Eritrea weten we minder. Na de open dag weet ik veel meer. Eritrea ligt in Noord-Afrika tussen Sudan en Ethiopië. Aan de andere kant van de Rode zee liggen Saudi-Arabië en Yemen. Uit Eritrea komen veel jonge mannen. Uit Syrië gemengd: gezinnen en alleenreizenden. De alleenreizenden proberen als ze een plekje hebben gevonden gezinshereniging te regelen.
--afbeelding verwijderd--
Opening
De open dag werd geopend door Gerrit de Lange, de locatiemanager van het COA. Daarna heb ik kort gesproken.
--afbeelding verwijderd--
Ik heb de inwoners van Onnen bedankt voor de wijze waarop zij het asielzoekerscentrum hebben ontvangen. Vrijdagavond werd in de uitzending van Nieuwsuur aandacht besteed aan de ellende van bootvluchtelingen en de ongekend hoge aantallen van mensen op drift. Meer dan 50 miljoen. In 2014 zijn er 626.000 vluchtelingen naar Europa gekomen. In Nederland kwamen in 2013 nog 9.800 vluchtelingen, in 2014 waren dat er 24.500. Deze open dag is een mooie gelegenheid om vluchtverhalen te horen en het andere leven te ontmoeten. Na mij kwam Vamba Sheriff namens Vluchtelingen Werk Nederland.
--afbeelding verwijderd--
Toen ik zijn naam op het programma zag staan, bedacht ik dat ik van hem het boek De Getuige heb.
--afbeelding verwijderd--
Vamba vertelde zijn vluchtverhaal en zijn verhaal van kansen pakken en doorzetten. Dat geldt zeker voor taal. Vamba haalde een Arabisch gezegde aan: Als je de taal leert, word je beschermd voor de samenzwering in het land’. Na de toespraken werd de dag officieel geopend met een Djembee act. Wat is het toch moeilijk om twee handen hele andere dingen te laten doen!
Sander Terphuis en de sport om Iran te ontvluchten
Sander Terphuis kennen we van zijn strijd voor mensenrechten en een humaan asielbeleid binnen de PvdA. Hij wilde Iran ontvluchten en koos voor de weg van de sport. Hij is visueel gehandicapt, maar heeft zich bekwaamd in het worstelen. Hij werd een groot worstelaar in Iran. Tijdens wedstrijden in Assen heeft hij zijn geluk beproefd door onder te duiken en asiel aan te vragen. Dat is gelukt. En nu is hij adviseur van minister Koenders. Sander Terphuis strijdt voor wat hij noemt ‘inburgering 2.0’. Nieuwkomers moeten zich aan de wet houden, laat ze meedoen aan dingen die ze zelf graag willen en probeer ze niet te ontwortelen. In het huis van Terphuis liggen veel Perzische tapijten en de Perzische keuken is bij huize Terphuis nog steeds favoriet!
--afbeelding verwijderd--
Maarten Zeegers en de veiligheidspolitie
Maarten Zeegers is naar Syrië gegaan om te studeren. Ruim voor de burgeroorlog. Hij vertelde over de verzuilde maatschappij en de door en door corrupte maatschappij. Het cijfer op een tentamen werd beduidend hoger met wat geld. De vader van zijn Syrische vriendin verzocht hem langs te komen, want er was iets aan de hand. Zijn vriendin was aangepakt door de Veiligheidsdienst. Die wilde weten wat die Arabisch sprekende vreemdeling hier deed! Zelf heeft hij ook nog rechtstreeks te maken gehad met de politie. De Veiligheidsdienst heeft een enorme greep op de samenleving op basis van een netwerk van medewerkers en verklikkers. De ene helft van de bevolking houdt de andere helft van de bevolking in de gaten! Hij vertelde over de Soennieten als grootste groep in Syrië en de minderheid van Alawieten waartoe Assad behoort. Opmerkelijk is dat de minderheid van Alawieten van Assad daar lange tijd aan de macht was. Of ze dat volhouden is de vraag. Maarten Zeegers vertelde dat al veel Syriërs voor de burgeroorlog al wilden vluchten en nu helemaal. Het is ook niet voor niets dat bijna alle Syriërs een verblijfsvergunning krijgen. Hij was weinig hoopvol over de toekomst van het land. Naast zijn boeken schrijft Maarten Zeegers veel voor de Volkskrant.
--afbeelding verwijderd--
Binyam Andebrhan over het verschrikkelijke regime in Eritrea
Door het verhaal van Binyam Andebrhan wist ik niet veel van de vluchtredenen van de Eritreërs. Na zijn verhaal begrijp je waarom veel jonge mannen met weinig opleiding Eritrea ontvluchten. Het is volgens Andebrhan een prachtig land, maar met een vreselijk regime. Het is een oude kolonie van Italië. Een van de steden wordt zelfs ‘klein Rome’ genoemd. In de tijd van Haile Selassi in Ethiopië is er eerst nog een federatie geweest tussen de landen, maar daarna werd Eritrea geannexeerd. Dat leverde 30 jaar verzet op met in 1991 de bevrijding en in 1993 onafhankelijkheid. In 1998 ontstond er een grensconflict waar de president de schuld van kreeg. Bang om macht te verliezen heeft hij een dictatuur van het land gemaakt. Vooral de jonge mannen vluchten, omdat ze de dienstplicht, de onvrijheid en de uitzichtloosheid willen ontlopen. Ik kijk nu met hele andere ogen naar Eritrea en de vluchtelingen in Onnen. Het regime in Eritrea wordt vergeleken met Noord-Korea. De tegenstanders van het regime krijgen geen hulp uit het buitenland. Andere landen laten het moorddadige regime met rust. Met als gevolg dat er niets gebeurd en uitzichtloos wordt. Jongens doen niet hun best op school, want als ze dat wel doen dan moeten ze vanaf 18 jaar in dienst. En die dienstplicht duurt tot hun 50ste jaar. Ja, je leest het goed! Voor de toehoorders van de lezing was het een schok. Iedereen vroeg zich af wie er dan in winkels stonden of werkten in bedrijven? Alle bedrijvigheid is in handen van de overheid of je ziet er alleen 50-plussers. Het eerste half jaar krijg je een militaire training en daarna krijg je civiele taken. Als je niet kunt leven in dat land, moet je overleven en word je corrupt. Of je vlucht! Binyam Andebrhan noemde in zijn lezing de documentairefilm de Sound of Torture over de ellende van Eritreërs. In dit verhaal kwam ook naar voren wat ik ook hoorde van locatiemanager, Gerrit de Lange, dat mensensmokkelaars soms ook vluchtelingen meenemen naar de Sinai woestijn. Vandaar uit worden mensen soms als slaaf verkocht of ze worden gedood en worden hun organen verkocht.
--afbeelding verwijderd--
Aanstekelijke muziek van Amer Shanati
Amer Shanati is muzikant en heeft op Onnenstaete gewoond. Hij heeft inmiddels een verblijfsvergunning en woont elders. Hij verzorgde één van de muzikale optredens. Zijn aanstekelijke muziek leidde onmiddellijk tot meezingen van een grote groep bewoners van Onnenstaete.
--afbeelding verwijderd--
RTV Noord
RTV Noord kwam nog langs voor een live radio uitzending.
--afbeelding verwijderd--
Michiel Verbeek, 13 juni 2015
