Ik wil een spuit in mijn schouder voor dat ik op vakantie ga, maar zo’n eenvoudige ingreep valt niet meer te regelen voor september! Mag het een beetje vraaggerichter!
Ik heb al 1,5 jaar last van mijn schouder. De huisarts heeft vorig jaar de diagnose slijmbeursontsteking geconstateerd. De reguliere sessies fysiotherapie waren prettig, maar niet afdoende. Toen een eerste spuit. Hielp een tijdje, maar de pijn kwam terug. Niet voortdurend gelukkig, maar bij bepaalde strekbewegingen. Het ergste is het kaartje uit de parkeerautomaat halen! Toen een tweede spuit. Die was iets zwaarder en er werd op meerdere plekken gespoten. De arts zei dat het na een week even heel pijn kon gaan doen en dat het daarna voorbij zou moeten zijn. Helaas, de hevige pijn na een week kwam niet, maar later werd het steeds erger. Weer naar de huisarts. Misschien dan toch een operatie? De orthopeed die mij vriendelijk ontving vertelde mij dat dit een veel voorkomende klacht was. Net zoiets als pijn in de onderrug. Zo’n ‘middle of the road’ klacht! De klacht was weinig uitdagend voor de orthopeed. ‘Het mooie van deze klacht is dat het vanzelf overgaat, maar we weten alleen niet wanneer’, zei de orthopeed. Hij begeleidde z’n woorden met een tekening. Een operatie kan wel, maar het herstel duurt lang en succes zeker niet gegarandeerd. ‘Hoeveel pijn heeft u op een schaal van 1 tot 10’. Ik kan er prima mee functioneren en wilde niet te kleinzielig overkomen en zei: een zesje. ‘Dan lijkt mij opereren niet de beste oplossing in uw geval’, vervolgde de orthopeed. Ok, dit kruis moet ik dus dragen. Ik moet niet zeuren, het gaat uiteindelijk over! Maar ja, in de weken daarna werd het steeds pijnlijker. Dus weer naar de huisarts met de vraag om toch maar weer een spuit in mijn schouder te zetten. Op 2 juli zou het gebeuren. Hebben we net op die datum een belangrijke bespreking over bezuinigingen in het college. Ik bellen om de afspraak te verplaatsen. Graag wel nog een afspraak voor mijn vakantie. Het is maar een ingreep van 10 minuten! Nee, dat lukt niet, niet eerder dan 5 september. Gedwee legde ik mij daar bij neer. Een paar dagen later dacht ik: ‘ik ga straks op vakantie naar Portugal en dan kan ik misschien niet eens zwemmen’. Ik weer bellen: Is er toch niet een plekje volgende week beschikbaar. ‘Nee, meneer helaas! Ik kan u wel op de wachtlijst zetten, voor het geval iemand uitvalt’. ‘Doet u dat maar, zei ik diep teleurgesteld.
Is er een spuitkliniek?
De spuit die ik nodig heb is routinewerk. Dat zou toch veel meer vraaggerichter georganiseerd moeten kunnen worden. Zouden we toch een beetje meer markt in de zorg moeten hebben? Een ondernemer in zorgdiensten zou dit toch geregeld hebben. Eventueel tegen wat hogere kosten. Ik zou graag naar een kliniek gaan die mij die spuit kan leveren komende week.
Michiel Verbeek, 5 juli 2014
