Staatssecretaris Jet Bussemaker gaat ingrijpen in de huishoudelijke zorg in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Dat is een slechte zaak. Zij moet de gemeenten en zorgaanbieders de tijd geven om goede hulp te organiseren. En voorlopig op afstand blijven. Wat is er aan de hand? Het ministerie heeft de oude Thuiszorg, thans de huishoudelijke hulp, overgeheveld naar de WMO. Gemeenten sluiten contracten met zorgaanbieders voor het leveren van zorg in natura. Gemeenten hebben dat via aanbestedingen gedaan. In een aantal gemeenten zijn slechts een paar zorgaanbieders gecontracteerd, in andere gemeenten zijn dat er veel meer vanuit de wens om zorgvragers nog enige keuzevrijheid te bieden. Het geld dat voor de thuiszorg beschikbaar was is overgeheveld naar de gemeenten. Het gaat om zo’n 1 miljard. Onlangs is gebleken dat de aanbestedingen van de gemeenten ongeveer 800 miljoen hebben gekost. Gemeenten hebben gezamenlijk zo’n 200 miljoen in de zak gehouden. Dat is wel erg veel! Zorgaanbieders hebben alleen met hele scherpe prijzen contracten binnen kunnen slepen. Vervolgens moeten die aanbieders ook hun kosten zien terug te verdienen. Die proberen goede zorg te leveren tegen zo laag mogelijke kosten. Dat doen ze bijvoorbeeld door alfahulpen in te schakelen. Alfahulpen worden ingezet voor huishoudelijke klussen als boodschappen doen, de was of ramen lappen en zijn een soort zelfstandigen. Zij zijn eigenlijk in dienst van de zorgvrager. De zorgaanbieder is in dit soort gevallen een bemiddelaar. In de praktijk denkt de ontvanger van zorg vaak dat de hulp gewoon van de zorgaanbieder is. Een aantal zorgaanbieders hebben medewerkers ontslagen en zijn met alfahulpen gaan werken. Dat is een logisch gevolg van de regering en de gemeenten. De gemeente moet alleen controleren of er waar voor het geld wordt geleverd. En vooral niet bemoeien met de organisatie van de zorgaanbieder. Gemeenten doen dat niet, maar de staatssecretaris gaat dat wel doen. Die gaat in de wet opnemen dat het verboden is om alfahulpen in te schakelen bij zorg in natura. Gaat de staatssecretaris er vervolgens ook extra geld bijleggen? Of moet de gemeente dat doen? Of moet de zorgaanbieder zich maar redden? Waarschijnlijk dat laatste. Het doet weer een beetje denken aan het wijzigen van de polisvoorwaarden na het ondertekenen van het contract! De enige die zonder repercussies kan doen is de overheid. Slechte zaak!
16 februari 2008
