Het is opmerkelijk hoe verschillend er aan gekeken kan worden tegen de afgelopen crisis in politiek Den Haag. Er is een groep die het Wouter Bos kwalijk neemt dat hij de dag na de verkiezingen een controversieel onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer heeft geplaatst. Het is gewoonte om een demissionair kabinet niet op te zadelen met het verzoek om nieuw beleid voor te bereiden. Het gekke in de discussie is dat de meerderheid in de Tweede Kamer het kabinet helemaal niet gevraagd heeft om nieuw beleid voor te bereiden, maar slechts een maatregel te nemen om mogelijk nieuw beleid niet te frustreren. Er is niet voorgesteld om een regeling voor een specifiek pardon te ontwerpen, maar om de uitzettingen op te schorten tot het moment dat er een nieuw kabinet zit. Dat is helemaal niet raar als de kans heel groot is dat het beleid onder een nieuw kabinet ingrijpend gewijzigd zal worden. Zowel in de Kamer als daarbuiten werd door zogenaamde deskundigen beweerd dat er altijd eerst nieuwe wetgeving moet worden gemaakt en dat dan pas de uitvoeringspraktijk kan worden aangepast. Dat is een volstrekt onzin stelling. Integendeel. Het gebeurt in het recht op heel veel terreinen dat er een voorschot genomen wordt op nieuw beleid. Een situatie wordt dan tijdelijk gedoogd. Stel ik wil een huis bouwen op een stuk grond met een bestemming die dat niet toelaat. Dan kan ik niet bouwen. Maar stel nu dat er een nieuw bestemmingsplan in het vooruitzicht gesteld wordt, waarin de bouw wel mogelijk is, dan zal er in de uitvoeringspraktijk rekening gehouden worden met de op stapel staande nieuwe wetgeving. Normaal, verstandig gedoogbeleid.
Rita Verdonk
Rita Verdonk heeft in diverse kamerdebatten over verschillende onderwerpen forse stellingen ingenomen, die later weer verlaten moesten worden. In het debat over het opschorten van uitzettingen beweerde Verdonk dat het absoluut niet kan. 24 uur na haar boude bewering bleek dat het wel kan en dat het kabinet de wens van de meerderheid van de Tweede Kamer zal tegemoet komen. In de kwestie Hirsi Ali beweerde Verdonk ook dat ze niet anders kon, terwijl enkele dagen later het tegendeel ook tot haar doordrong. Laten we hopen dat het besluit van het kabinet Balkenende om Verdonk op een zijspoor te zetten het begin is van het ‘ontverdonken, van Nederland.
