Het nieuws van het overlijden van Fijke Liemburg heeft mij geschokt. Het ging al een tijd slecht met hem. Heel slecht, zoals hij het zelf noemde. Met vertrouwen in de medische wereld ging ik ervan uit dat Fijke vroeg of laat weer hersteld zou zijn. Over enige tijd zou ik weer rond 23.00 uur een klopje op het raam mogen verwachten om vervolgens de deur open te doen voor Fijke. Zo aan het einde van de dag een mooi moment om even bij te kletsen. Dat klopje op het raam zal er niet meer komen.
De meest intensieve samenwerking met Fijke heb ik gehad in onze wethouderstijd in Haren van 1994 tot 2002. Hoe zal Fijke zich nestelen in mijn herinnering? Ik denk zo:
Fijke de sociale. Veel gevoel en aandacht voor mensen die het moeilijk hebben in de samenleving. Die wilde hij graag helpen. Niet alleen beleidsmatig, maar ook door directe acties voor individuen. En dat deed hij, overal waar hij kon.
Fijke de organisator. Hij was in z’n element als hem gevraagd werd om iets te organiseren. Fijke heeft het een keer gepresteerd om de hele trip te organiseren voor Raad en College naar het jaarlijkse VNG congres. Hij regelde de overnachting, hij regelde een bus en wees zichzelf aan als chauffeur. Een nieuwe burgemeester of hoge ambtenaar kreeg onmiddellijk het aanbod van Fijke om een rondrit te maken door de gemeente. En dat was altijd een uiterst gedegen en leuke excursie.
Fijke de doener. Hij was niet de man van het uitstippelen van een lange termijnvisie met een doorwrochte strategie. Hij was de man van bedenken en direct doen. Dat leverde veel beweging en resultaten op en soms gedoe.
Fijke de onrustige genieter. Fijke moest altijd iets doen of iets vieren. Lang stilzitten en even nadenken was niet zijn hobby. Hij voelde zich het beste met veel mensen om zich heen.
Fijke de gangmaker. Er gebeurde altijd iets leuks of verrassends met Fijke in de buurt. ‘Never a dull moment’.
Fijke de kwetsbare. Hij had een instinctief gevoel voor z’n eigen sterke en zwakke kanten. Hij zocht bewust steun bij anderen voor het compenseren van zijn zwakkere kanten. Dat is hem in delen van zijn leven heel goed gelukt en in andere delen van zijn leven minder. Als hem dat lukte dan kon hij zelf en zijn omgeving optimaal profiteren van zijn vele sterke kanten.
Fijke de verslaggever. Hij kende heel veel mensen en wist altijd veel wetenswaardigheden uit de lokale samenleving. Even met Fijke praten en je wist weer de belangrijke zaken van Haren en wat de Harenaars bezig hield.
Ik kijk terug op een mooie en enerverende tijd met Fijke. Ik wens zijn vrouw, kinderen en aanhang heel veel sterkte toe met het grote verlies.
