De Senaatscommissie in de Verenigde Staten die de kredietcrisis onderzoekt had woensdag 27 april handelaren van de grootste zakenbank Goldman Sachs op bezoek.
In de media werden de ondervragers geroemd door hun scherpe ondervraging. Het was, toegegeven mooie televisie, maar door de wijze van vragen kwam er zo weinig uit.Vooral voorzitter Carl Levin en Claire McCaskill waren niet geïnteresseerd in de wijze van werken van de handelaren, maar waren uitsluitend bezig met het etaleren van hun eigen morele verontwaardiging.
En dat is over het algemeenheid niet zo interessant! Het is zo gemakkelijk. Niet de botte bijl had hier gehanteerd moeten worden, maar het floret. Op een slimme manier hadden de ondervragers de handelaren moeten laten vertellen. De ondervragers hadden moeten proberen de financiële markt te ontleden. Fabrice Tourre is een van de handelaren die persoonlijk is aangeklaagd voor fraude. Die kon nu wegkomen met z'n standaard antwoorden. Niet gelukt, heel jammer! Om iets meer te kunnen begrijpen van die wereld ga ik weer terug naar het boek ‘De ondergang’ van Lawrence McDonald, de handelaar van Lehman Brothers.
