GEKOZEN BURGEMEESTER VAN DE BAAN
Minister de Vries van Binnenlandse Zaken is geen voorstander van een gekozen burgemeester. Uit de media heb ik kunnen opmaken dat hij dat onderdeel van de voorstellen van de commissie Elzinga (deze commissie heeft voorstellen gedaan tot dualisering van ons staatsbestel) niet overneemt. De burgemeester zal voorlopig benoemd blijven door de Kroon, of te wel door het kabinet. Dat is jammer voor D66 en jammer voor de vele burgers van Nederland die graag rechtstreekse invloed zouden willen hebben op de keuze van de bestuurlijke leider van het lokale bestuur. Als doekje voor het bloeden wordt de mogelijkheid van een referendum mogelijk. Het referendum is een prachtig instrument, maar niet voor de beïnvloeding van de burgemeesterskeuze. De sollicitanten zullen zich zeer waarschijnlijk niet openbaren. Wat heb je als burger aan een referendum als je niet alle kandidaten kent?
**WETHOUDER VAN BUITEN DE RAAD
** De Vries is gelukkig wel voorstander van de mogelijkheid van de wethouder van buiten de raad. Met die mogelijkheid kan er voor het zoeken naar geschikte kandidaten gevist worden in een grotere vijver. Dat zal de kwaliteit van het openbaar lokaal bestuur ten goede komen.
JONGEREN BIJ DE POLITIEK
De lokale democratie wordt versterkt met interactief besturen of meespraak, zoals we het graag in Haren noemen, met betere publieke verantwoording, met het scherper formuleren van doelen en na te streven maatschappelijke effecten, met burgerhandvesten, met de inzet van informatie- en communicatietechnologie bij de verbetering van de gemeentelijke dienstverlening. Maar de lokale democratie wordt gedomineerd door politieke partijen. En daar gaat het niet zo goed mee. Dalend ledental en toenemende desinteresse in het doen en laten van politieke partijen. Minister de Vries ziet dat ook als probleem, getuige zijn toespraak tijdens een debat in de Balie in Amsterdam vlak na zijn benoeming als minister van Binnenlandse Zaken. De politieke partijen zijn steeds minder representatief. De politieke partijen hebben vernieuwing en verjonging nodig. Het probleem is dat jongeren zich niet massaal aangetrokken voelen door politieke partijen. Als je als éénling naar een bijeenkomst van een politieke partij gaat en je toont je geïnteresseerd dan heb je aan het eind van de avond een klus aan je broek, waar je eigenlijk helemaal geen zin in hebt.
Wat zou er gebeuren als heel veel jongeren tegelijk lid worden van een politieke partij? Zij zouden de partij eens flink kunnen opschudden. Mijn politieke partij zou in Haren een batterij jongeren uitstekend kunnen gebruiken. Om jongeren die geïnteresseerd zijn in maatschappelijke vraagstukken bij de politieke partijen te betrekken stel ik voor om die jongeren vanaf 16 jaar de mogelijkheid te bieden om lid te worden van een politieke partij zonder kosten. Concreet: tussen 16 en 21 jaar kunnen jongeren in aanmerking komen voor vouchers gedurende drie jaar. De vouchers kunnen alleen ingewisseld worden voor een lidmaatschap van een politieke partij. Het Rijk zou in mijn plan gedurende drie jaar het lidmaatschap betalen voor de geïnteresseerde jongeren. De politieke partijen zullen in een concurrentiestrijd ontbranden om deze interessante groep potentiële leden te binden. Als dit plan lukt zou dat een flinke opschudding van de politieke partijen betekenen!
