Waarom horen we toch zo weinig politici met kennis van zaken en passie spreken over belangrijke onderwerpen als klimaatverandering, energiepolitiek en duurzame ontwikkeling? Ik heb een uiterst interessant boek gelezen: De waterstofeconomie van Jeremy Rifkin. Rifkin is voorzitter van de Foundation on Economic Trends in Washington. Hij was persoonlijk adviseur Romano Prodi, toen hij voorzitter was van Europese Commissie. Al eerder heb ik ‘Het einde van arbeid’ van hem gelezen en ‘De Europese droom’ staat in de boekenkast, maar moet ik nog lezen.
Een mooie toekomst
‘De Waterstofeconomie’ is een uiterst interessant en hoopvol boek voor de toekomst. Er ligt een oplossing voor het broeikaseffect in het verschiet. In de toekomst kunnen we op een kleinschalige manier energie opwekken. Stinkende auto’s horen tot het verleden. De kloof tussen arm en rijk zal ongetwijfeld niet geheel gedicht worden, maar de verhoudingen kunnen wel aanzienlijk worden verbeterd. Als waterstof bruikbaar wordt gemaakt als vorm van energie, wordt het een ‘eeuwige brandstof’. Het raakt nooit op en omdat het absoluut geen koolstof bevat, veroorzaakt het geen kooldioxide-uitstoot. Overal op aarde is waterstof aanwezig, in water, infossiele branstoffen en in alle levende organismen. Het zwerft echter maar zelden vrij rond in de natuur. Het moet daarom onttrokken worden uit natuurlijke bronnen.
Een uitgebreid verslag van het boek volgt binnenkort op deze site.
