Op 23 april 2009 heeft een groot deel van de Tweede Kamer zich in het JSF-debat (Joint Strike Fighter) als aasgieren op de PvdA gestort. In Den Haag en in de media werd de PvdA verweten onbetrouwbaar te zijn en weer eens flink aan het draaien was geslagen. De dag eerder werd de woordvoerder Defensie van de PvdA, Angelien Eijsink, geprezen voor haar resolute afwijzing van de aankoop van twee testtoestellen. Een aantal Kamerleden hebben slecht geluisterd en te vroeg gejuicht. Eijsink las in de commissievergadering haar standpunt voor van een briefje. Waarschijnlijk een tekst van hogerhand! Ze gaf aan dat de PvdA op dit moment in staat was om een keuze voor de aankoop van twee testtoestellen te maken, maar zei ze erbij: we willen wel doorgaan met het testprogramma! Dat waren alle criticasters van de dag erna voor de camera even vergeten. Op 23 april kwam de coalitie met het compromis dat prima te combineren was met het standpunt van Eijsink. Nu geen formele aankoop van twee testtoestellen, maar wel deelname van het testprogramma. Om dat laatste mogelijk te maken moet Nederland 113 miljoen euro op voorhand bijdragen aan het testprogramma. Kiest Nederland voor de JSF dan krijgt Nederland voor de bijdrage een toestel. Ziet Nederland af van de JSF dan krijgt Nederland 93 miljoen euro terug. Per saldo hebben we dan 20 miljoen euro betaald voor deelname aan het project. Met dat geld zijn er dan tenminste 750 man een jaar aan het werk geweest. 750 man x gemiddeld €50.000 = 37,5 miljoen euro. Zo’n idioot standpunt is het niet!
24 april 2009
