Toen Joshua Livestro zijn eerste column had uitgesproken in Buitenhof smachtte ik al naar het moment dat hij zou worden ontslagen. De manier waarop hij zijn ontslag aanvecht is een regelrechte bevestiging van mijn wens. Een columnist moet niet gevraagd worden omdat hij rechts of links is, maar omdat hij of zij een verrassend licht kan laten schijnen over een actueel thema of een sterke argumentatie kan componeren. Daarom is Ronald Plasterk voor mij een van de beste columnisten geweest. Na zijn column (zowel in de Volkskrant als bij Buitenhof) had je het gevoel een nieuw gezichtspunt ontdekt te hebben of een aangescherpte argumentatie. Livestro heeft dat nog nooit voor elkaar gekregen en zal dat ook nooit voor elkaar krijgen. Chapeau voor de snelle actie van de redactie! Na de zomerstop krijgen we Max Pam en Jos de Beus. Van de laatste verwacht ik wel wat, van de eerste niet. Ik heb hem als ‘grote vriend van Pim Fortuyn’ zoveel onzin horen uitkramen in de media dat ik niet zit te wachten op iemand die voor het effect gaat en niet voor het argument en het inzicht. Het was leuk geweest om met een nieuwe man of vrouw te komen. Iemand met talent die de kans krijgt dat talent te testen. Ik zou het gezocht hebben in de wetenschap. Bijvoorbeeld de econoom Luc Soete. Wat ook een interessante keuze was geweest was Rob Wijnberg, de talentvolle jonge hoofdredacteur van NRC Next. Zij boekje Boeiuh bewijst dat hij heldere en verrassende gedachten heeft en dat hij soepel schrijft. Hij kan vast meer!
30 juni 2007
