Mark Rutte is niet alleen maar een nee-zegger in Europa. En hij is ook geen draaikont. Hij heeft donderdag 28 juni 2012 een zeer verdedigbaar compromis bereikt met zijn collega regeringsleiders. Een compromis dat een goed stap voorwaarts betekent in Europa!
De inzet van Mark Rutte lag in het verlengde van Angela Merkel. Merkel en Rutte willen best meer Europa, betere financieringsmogelijkheden en meer solidariteit, maar niet zonder een heldere structuur. Merkel en Rutte willen voorkomen dat een aantal zuidelijke landen makkelijk aan geld zouden kunnen komen en minder intern hoeven te hervormen. Op de top van donderdag 28 juni lagen de volgende punten voor:
Europese bankentoezicht en een bankenunie. Rutte toonde zich tegen de bankenunie, waarbij sterke banken de banken in problemen moeten helpen. Zolang niet duidelijk is welke banken allemaal in de problemen zitten of binnenkort in de problemen kunnen komen. Wat nu is afgesproken dat er een Europees bankentoezicht nadat in beeld is gebracht hoe de banken er voor staan.
Een Europees depositogarantieregeling. Spaartegoeden van Europese burgers zouden niet meer tot een bepaald gedrag gegarandeerd worden door de eigen regering, maar op Europees niveau. Dit komt er voorlopig nog niet. Lijkt me ook helemaal niet nodig.
Begrotingsdiscipline. Dat was eigenlijk al afgesproken.
Euro-obligaties. Mark Rutte heeft zich daar in de afgelopen maanden tegen verklaard. Weer uit de angst dat gezamenlijke financiering van schulden zal leiden tot flinke stijgende rentelasten voor bijvoorbeeld Duitsland en Nederland. En dat de zuidelijke landen dan de mogelijkheid zouden krijgen om minder te hervormen. Er is niet afgesproken dat er euro-obligaties komen, maar de uitbreiding van mogelijkheden voor de ECB (Europese Centrale Bank) beweegt al aardig in die richting.
ESM wordt een soort bank. Het noodfonds ESM (European Stability Mechanism) mag ook leningen verstrekken aan banken. Dat kon eerst alleen aan landen. Het voordeel hiervan is dat landen dan niet leningen aangaan om banken te helpen en daarmee hun schuldpositie verslechteren. Voor Spanje is dit bijvoorbeeld een mooie uitkomst.
Economisch groeiprogramma. Er komt een gezamenlijk programma gericht op economische groei.
Er zijn belangrijke afspraken gemaakt over Europees toezicht op banken en financieringsmogelijkheden voor landen die moeten strijden tegen absurd hoge rentes op de financiële markten. En er zijn stappen gezet voor een gezamenlijk groeiprogramma. En dat is nodig als het grootste economische blok van de wereld dat nog een tijdje wil blijven!
Michiel Verbeek, 1 juli 2012
