Is Mark Rutte verworden van een voorname, loyale regeringsleider op Europees niveau tot een irritante ‘nee-zegger’? Denkt hij met een anti-Europa houding de wind uit de zeilen te halen van Geert Wilders? Zou hij zelf niet inzien dat kiezers altijd liever voor het origineel gaan dan voor namaak?
NRC
In de NRC van zaterdag 23 juni zet Caroline de Gruyter mijn beeld van Mark Rutte flink op z’n kop. Voor mij was onze minister-president een sterke pleitbezorger van het belang van Europa in het verleden, in het nu en in de toekomst. De economische ontwikkeling heeft Nederland te danken aan Europa. Verdere economische voorspoed moet dus ook gevonden worden in Europa. Rutte heeft de Europese gedachte met verve uitgedragen met zijn voorstel om te komen tot Europese controle op begrotingen. Maar met die eerste stap is de eurocrisis niet bezworen. Er moet meer gebeuren als Nederland en Europa weer op een groeipad willen komen. Ik verwacht dat onze minister president en onze minister van Financiën een constructieve bijdrage leveren aan het debat in de Eurozone van 17 landen en in het hele EG-gebied van 27 landen. Maar uit het verhaal van Caroline de Gruyter komt een hele andere Rutte naar voren. Een Rutte die ieder constructief voorstel blokkeert. Namens Nederland is Rutte tegen de mogelijkheid van de ECB (Europese Centrale Bank) om uit het euronoodfonds direct banken te ondersteunen. En dus tegen een banklicentie voor de ECB. Rutte is tegen een bankenunie om Europees toezicht op de banken te kunnen organiseren. Rutte is tegen eurobonds (gezamenlijke financiering van schulden). Rutte is tegen een resolutiefonds om bankfaillissementen ordentelijk af te wikkelen. Rutte is tegen een Europees depositogarantieregeling. Een gezamenlijke garantie voor spaarders. Rutte steekt tirades af tegen de zuidelijke landen. Geeft aan geen behoefte te hebben aan ‘institutionele vergezichten’ van Herman van Rompuy. Rutte wil geen extra bevoegdheden overdragen aan Brussel. Het beeld dat geschetst wordt van Rutte is dat hij onomwonden anti-Europees is en niet bereid is om de Eurocrisis op te lossen anders dan alleen met bezuinigingen van de zuidelijke landen. Deze houding zou verklaard worden uit het vergroten van de kansen bij de verkiezingen van 12 september. Op deze manier zou Rutte denken electoraat bij Wilders te kunnen weg houden. Maar Rutte weet toch ook dat het origineel beter smaakt dan namaak! Als ik Mark Rutte zelf op de televisie zie dan krijg ik een heel ander beeld. Ik hoop dat mijn oude beeld meer waar is dan het beeld dat Caroline de Gruyter schetst. Is dat niet het geval dan wordt de kabinetsvorming na 12 september heel lastig. Ik ga er niet vanuit dat VVD, PVV en SP elkaar gaan vinden op een anti-Europa programma. De pro-Europa partijen die overblijven zijn: PvdA, D66, Groen Links en het CDA. Maar ik vrees dat zij geen meerderheid gaan halen!
Michiel Verbeek, 24 juni 2012
