Ik ben bezig met het boek Bankroet van de NRC-journalisten Egbert Kalse en Daan van Lent. Met stijgende verbazing lees ik over het beleid van de Amerikaanse overheid. De Amerikaanse overheid heeft wel erg veel schuld aan deze crisis.
In 1934 wordt als onderdeel van de New Deal de National housing act ingevoerd. Ter bevordering van het huizenbezit. In 1938 wordt een overheidsinstelling opgericht die later Fannie Mae gaat heten. Dit bedrijf koopt leningen van banken en hypotheekverstrekkers, zodat ze weer meer hypotheken kunnen uitgeven. Latere maatregelen zijn de looptijd van hypotheken oprekken van 20 naar 30 jaar en er worden gevaarlijke gebieden aangewezen om financiële risico’s tegen te gaan. In 1968 wordt Fennie Mae gesplitst in een Ginnie Mae voor speciale hulpprogramma’s en Fennie mae. Fennie Mae is een privaat bedrijf geworden met overheidssteun. Vanaf 1968 mag Fennie Mae door hypotheken gedekte effecten en derivaten uitgeven. In 1970 wordt met overheidssteun een concurrent van Fennie Mae opgericht: Freddie Mac. Doel is om hypotheken over te nemen van banken om vervolgens obligaties te plaatsen op de kapitaalmarkt. In 1980 komt er een wet die het mogelijk makt om leningen met hogere rentes te verstrekken aan mensen met lage kredietwaardigheid. In 1982 ontstaat er een wildgroei aan exotische hypotheekproducten. Variabele rentes, alleen rente in de eerste jaren en mogelijkheden voor de lener om zelf de rente te bepalen. In 1986 komt er een einde aan de aftrekbaarheid van rentes met uitzondering van de hypotheekrente. Iemand die geld nodig heeft, verhoogt zijn hypothecaire lening. Het huis fungeert als pinautomaat! In de tachtiger jaren wordt de regelgeving steeds soepeler voor het lenen van geld met het huis als onderpand. Allemaal vanuit de veronderstelling dat het huis zelf voortdurend in waarde zal stijgen! De wetgeving makt het mogelijk om hypotheken op te splitsen in kleine partjes. De ‘teaser rente’ doet z’n intrede. De eerste twee jaren wordt een lage rente gevraagd voor een hypothecaire lening. Daarna gaat de rente omhoog. Kan de bewoner het niet meer betalen worden sleutels ingeleverd. In de goede tijden werd een huis altijd weer met winst verkocht. Op een gegeven moment stopt de waardestijging van huizen en dan ontstaan de problemen. De overheid in de Verenigde Staten wilde het huizen bezit bevorderen, maar heeft een pervers systeem gecreëerd dat vroeg of laat ineen zou moeten storten. In 1975 was het huizenbezit in de VS: 64,6%. In 2005 was dat 68,9%. Een verhoging met erg veel slachtoffers!
30 april 2009
