Het gaat nog steeds niet goed met Griekenland. En zonder verstandig en solidair Europees beleid zal het voorlopig niet beter worden. De rente voor een 10 jaars obligaties is al opgelopen naar 35%. Een krankzinnig percentage. Een uiting van geen enkel vertrouwen bij financiers. De hoge rente is een soort verzekeringspremie voor het risico van niet terugbetalen.
Als je al een enorme schuld hebt en een begrotingstekort dan zijn dergelijke rente de genadeklap. Er moet iets gebeuren. De Eurozonelanden hebben bedacht dat de banken die Griekse staatsleningen hebben de helft of liever nog meer moeten kwijtschelden. Als dat gebeurt dan is de kans van een nieuw leenarrangement met een normale rente binnen handbereik. Door de besluiteloosheid in Europa is er achter de schermen al heel wat gebeurd. Partijen met Griekse staatsobligaties zijn al weken bezig om de stukken te verkopen. Het is momenteel lastig te achterhalen wie wat bezit en wie welk bezit verzekerd heeft. Als er stukken verzekerd zijn dan kunnen er ook verzekeringsmaatschappijen in de problemen komen. De Eurolanden die zelf Griekse staatspapieren hebben, hebben zich gevrijwaard van de kwijtschelding. Op zich zou de kwijtschelding van een groot deel van de schuld verlichting geven in Griekenland, maar wat zou het voor gevolg hebben voor de financiële markten? En zou het Griekenland stimuleren om strenge maatregelen door te voeren? Banken kunnen bij forse kwijtschelding in problemen komen, omdat ze onvoldoende eigen kapitaal hebben ten opzichte van hun uitleningen. Franse en Duitse banken zullen dan geholpen moeten worden door de beide Staten. En wat betekent dat voor het volgende land dat in de problemen komt? En die zal er komen als er geen afdoende oplossing komt voor het Eurogebied.
Kan het ook anders?
Ja dat kan. Bestaande schuldeisers zou gevraagd moeten worden of ze bereid zijn om de schuld over te dragen aan het noodfonds of de ECB (Europese Centrale Bank) met een korting van bijvoorbeeld 20%. Het noodfonds of de ECB neemt de schulden over en hanteert een redelijke rente van bijvoorbeeld 3%. De volgende stap is dat er een substantieel deel van staatseigendommen verkocht moeten worden. Bij voorkeur aan Griekse bedrijven. De derde maatregel is hervorming van de belastinginning en direct beginnen met de hoogste inkomens aan te slaan. Het voordeel van deze aanpak is dat bepaalde partijen niet onevenredig benadeeld worden en dat de financiële markten weten dat er geen land failliet gaat. Dat biedt vertrouwen.
Er resteert nog steeds een grote schuld die verder teruggedrongen moet worden. In een vervolgtraject is de doelstelling onder de 90%. Vervolgens zou Griekenland over 25 jaar onder de 60% moeten kunnen komen!
Michiel Verbeek, 28 januari 2012
