Barack Obama heeft een nieuwe strategie uitgestippeld voor Afghanistan.
Een mooie oplossing tussen het kamp van ‘blijven’ en het kamp van ‘zo snel mogelijk weggaan’. Vanaf juli 2011 wordt er begonnen met het terugtrekken van de troepen.
Vanaf die tijd moeten de Afghanen in staat zijn zelf voor veiligheid te zorgen. Om dat te bereiken moet een extra inspanning gepleegd worden. De politiemacht en het leger moeten klaargestoomd worden om het stokje van de Navo-troepen over te nemen. De aanpak van de Nederlanders lijkt leidend te worden in de gehele Navo-aanpak. De ambassadeur van de Verenigde Staten van Amerika bij de Navo, de uit Nederland afkomstige Amerikaan Ivo Daalder, noemde dat in Buitenhof van 6 december 2009: de aanpak van de 3 D’s: Development, Diplomacy en Defence (de combinatie van ontwikkelingshulp, diplomatie en militaire macht).
**De Tweede Kamer
** De meerderheid in de Tweede Kamer heeft vlak voor de toespraak van Barack Obama een onwrikbaar standpunt ingenomen na de openbare toespelingen van de minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen, op een verlenging van de missie. De Tweede Kamer onder leiding van de PvdA’er Martijn van Dam heeft zich uitgesproken tegen verlenging van de missie. Het militaire optreden in Afghanistan moet stoppen. De Nederlandse krijgsmacht kan niet langer zo’n zware missie aan. Het ontwikkelingswerk kan doorgaan. Een merkwaardige loskoppeling, immers de kern van de Nederlandse aanpak is wederopbouw met ondersteuning van een militair apparaat.
**Oplossing
** Ik kan me er veel bij voorstellen dat een dergelijk missie voor Nederland wel een heel forse aanslag doet op alle beschikbare middelen. In Navo-verband moet dat toch op te lossen zijn door andere landen financieel bij te laten dragen!
Taliban wacht de kans af
Critici van Obama zeggen dat de Taliban het verzet tot juli 2011 even op een laag pitje zetten en dan hun slag slaan. Dat zou kunnen, maar als het de huidige Afghaanse regering met steun van de Navo lukt om heel veel Afghanen te laten inzien en voelen dat het zin heeft om in het eigen land te investeren. Te laten ervaren dat hun leven beter wordt door mee te doen aan de ingezette beweging. Dan zou het weleens zo kunnen zijn dat de Taliban geen vat meer krijgt op de Afghanen. Blijft het leven van de doorsnee Afghaan beroerd, dan is steun aan de Taliban na juli 2011 onvermijdelijk.
Ivo Daalder
Nog even Ivo Daalder bij Buitenhof. Op de vraag van Clairy Polak over het worst case scenario, kwam een klassiek slecht antwoord. ‘Wij denken niet in een worst case scenario. Wij zijn Amerikanen. Wij zijn optimisten. Wij rekenen op een goede afloop en zullen tussendoor de zaak bijsturen’. Als je dat hoort dan wordt je heel argwanend. Het niet juist, volledig en eerlijk informeren van de bevolking pakt vrijwel altijd slecht uit. Het worst case scenario is dat de Taliban na het vertrek van de Navo-troepen de macht grijpt en Afghanistan meesleept in een streng orthodox moslim land. Alle inspanningen zijn dan voor niets geweest. Het doel van het voorkomen van een tweede 9/11 is dan volledig mislukt!
6 december 2009
