Michiel Verbeek

17 dec

Dat is de gedachte van Paul Scheffer. Hij sprak op een bijeenkomst van CMOStamm in De Nieuwe Kolk in Assen. Commissaris van de Koning, Rene Paas, reflecteerde.

 

Als we steeds indringender zoeken naar identiteit, dan komt empathie voor de ander onder druk. Of we het leuk vinden of niet, we moeten een belangrijke ontwikkeling in de Angelsaksische wereld serieus nemen. Scheffer ziet dat het sterks in controle verlies en de gedachte dat die controle makkelijk terug te halen is. Bij de Brexit in Engeland was de slogan: take back control. De ‘leave-stemmers’ wilde verandering in het verlies aan de immigratie van Oost-Europeanen. Uit langjarig onderzoek komt Scheffer tot de conclusie dat permanente grensoverschrijding juist voor voorspoed in een land zorgt. De vraag borrelt dan op hoe je deze irrationaliteit tegemoet treedt? Nog een keer uitleggen helpt niet. We moeten volgens Paul Scheffer op zoek naar een nieuw handelingsperspectief. Daarbij moeten we rekening houden met het gegeven dat de actieradius van burgers zeer gering is. Zes op de tien Britten wonen, volgens Scheffer, op de plek waar ze ook al woonden toen ze 14 waren. In Frankrijk wonen zeven op de tien inwoners hun leven lang in dezelfde regio.

 

Wat dan wel?

Paul Scheffer pleit voor een duidelijk ordeningsstreven. We moeten weten waar we naar toe gaan. Dat helpt bij wisselende omstandigheden. Je hebt morele energie nodig om te veranderen. Dat vereist wel een duidelijk doel waar we naar toe gaan. De veranderingsgezindheid neemt af bij een onduidelijk ordeningsstreven. Toen kwam Scheffer met de gedachte om duidelijkheid te verschaffen over het aantal vluchtelingen die een land wil opvangen. De samenleving kan er vervolgens voor zorgen dat die vluchtelingen goed opgevangen worden en kunnen integreren. Vanuit de zaal kwam er steun voor deze gedachte. Het idee om een beperkt aantal goed op te vangen spreekt mij ook aan in vergelijking met zoveel mogelijk nieuwkomers toelaten in Nederland met alle gevolgen van dien. Als de samenleving de stroom niet kan opvangen, dan ontstaan er ongetwijfeld problemen. Ik moest bij die discussie even terugdenken aan Pim Fortuyn. Hij pleitte in 2002 voor de opvang van jaarlijks 10.000 nieuwkomers en daar heel goed voor zorgen.

 

Breuklijnen

Paul Scheffer zag in onze samenleving een viertal breuklijnen. Mens tegenover natuur. Laagopgeleid tegenover hoogopgeleid. Seculier tegenover religieus. En jong tegenover oud. Daarbovenop schetste Scheffer de neergang van politieke stromingen. De drie grote stromen van christendemocratisch, sociaaldemocratisch en liberaal waren verworden tot stroompjes. De integratieve capaciteit van de drie stromen verschrompelt. En daarom is een nieuw ordeningsstreven noodzakelijk. We hebben een nieuw sociaal contract nodig, waarbij burgerschap met gelijke behandeling essentieel is. We moeten het sociaal weefsel opnieuw uitvinden.

 

 

Rene Paas reageerde

De commissaris van de Koning, Rene Paas, was gevraagd om een co referaat te houden. Als je hem dat vraagt dan neemt hij de tijd. Zonder schroom nam hij bijna evenveel tijd als Scheffer. Maar het moet gezegd worden, Rene Paas, is een onderhoudende causeur. Burgerschap is niet voor iedereen makkelijk uit te oefenen. Dan stuit je onmiddellijk op de breuklijn hoog- en laagopgeleid. Vandaar uit stipte Paas ‘de moeder van alle problemen’ aan: werk. De afwezigheid daarvan leidt al snel tot een vicieuze cirkel naar benden. Paas vertelde dat hij een heleboel kaartjes van statistieken op een rijtje heeft gezet. En wat bleek? In alle statistieken zie je dezelfde patronen. Concentraties van problemen. En hoe doorbreek je die hardnekkigheid?

 

Michiel Verbeek, 17 december 2017

Plaats een reactie

* Verplicht

Uw naam *
E-mailadres * (Uw gegevens worden met zorg bewaard en niet gepubliceerd of verstrekt aan derden)
Vertificatiesleutel
Captcha
Neem bovenstaande vertificatiesleutel over *
Bericht *